Είναι με ιδιαίτερη χαρά αλλά και συγκίνηση που παρευρίσκομαι σήμερα εδώ, σε μια εκδήλωση που αγγίζει ένα ζήτημα που μας αφορά όλους – την οδική ασφάλεια.
Γιατί η οδική ασφάλεια δεν είναι απλώς θέμα κανόνων ή ελέγχων.
Είναι θέμα καθημερινής συμπεριφοράς. Είναι θέμα ευθύνης.
Αλλά πάνω απ’ όλα είναι θέμα κουλτούρας. Μιας κουλτούρας που δεν επιβάλλεται, αλλά καλλιεργείται μέσα από τη στάση μας, τις επιλογές μας και το παράδειγμα που δίνουμε.
Στους δρόμους μας, δυστυχώς, συνεχίζουν να χάνονται ανθρώπινες ζωές. Και πίσω από κάθε αριθμό, υπάρχει μια ανθρώπινη ιστορία που διακόπηκε. Μια οικογένεια που άλλαξε για πάντα, είτε από την απώλεια, είτε από τις συνέπειες που επηρεάζουν την καθημερινότητα.
Ως Πολιτεία έχουμε καθήκον να ενισχύουμε τα μέτρα πρόληψης, την αστυνόμευση και την ενημέρωση. Όμως, η πραγματική αλλαγή δεν έρχεται μόνο μέσα από τους νόμους. Απαιτεί συμμετοχή και υπευθυνότητα από όλους μας.
Και γι’ αυτό η σημερινή πρωτοβουλία έχει ιδιαίτερη σημασία.
Γιατί σήμερα δεν απονέμουμε απλώς τίτλους.
Τιμούμε ανθρώπους. Ανθρώπους που δεν έμειναν θεατές.
Που βρήκαν τη δύναμη να μιλήσουν, να προειδοποιήσουν, να αγγίξουν συνειδήσεις.
Η κα Λένα Κατελάρη και ο κ. Αλέξης Δημητρίου, που ανακηρύσσονται Πρεσβευτές Οδικής Ασφάλειας εφ’ όρου ζωής, με τη διαχρονική τους προσφορά κουβαλούν ένα μήνυμα που δεν είναι θεωρητικό – είναι βίωμα.
Ένα μήνυμα που γεννήθηκε μέσα από δύσκολες εμπειρίες, αλλά μετατράπηκε σε δύναμη προσφοράς προς την κοινωνία.
Την ίδια στιγμή, οι νέοι Πρεσβευτές Οδικής Ασφάλειας για το 2026, ο κ. Ρένος Ευαγγελάκης και ο κ. Άδωνης Χριστοφίδης, εκπροσωπούν μια εξίσου σημαντική διάσταση αυτής της προσπάθειας:
Ότι η εμπειρία –ακόμη και η πιο δύσκολη– μπορεί να γίνει φωνή.
Μπορεί να γίνει μήνυμα. Μπορεί να γίνει αφορμή για να σωθούν άλλοι.
Με την παρουσία και τη δράση τους, και οι τέσσερις, δίνουν φωνή σε μια αλήθεια που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε:
Ότι στον δρόμο ένα λάθος μπορεί να αλλάξει μια ζωή για πάντα.
Θέλω όμως σε αυτό το σημείο να εκφράσω ένα ειλικρινές ευχαριστώ και στους τέσσερις που τιμώνται σήμερα.
Γιατί –με προσωπικό κόστος, με χρόνο και αφοσίωση, χωρίς κανένα προσωπικό όφελος– επιλέγετε να μιλάτε, να ενημερώνετε και να προειδοποιείτε.
Να μετατρέπετε τη δική σας εμπειρία σε μήνυμα για την κοινωνία, ώστε να μην χρειαστεί άλλοι να περάσουν τα ίδια.
Η προσφορά σας δεν είναι δεδομένη. Και ακριβώς γι’ αυτό έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία.
Σας ευχαριστώ.
