Ομιλία του νέου Υπουργού Παιδείας,
Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας κ. Πρόδρομου
Προδρόμου στην τελετή
παράδοσης-παραλαβής του χαρτοφυλακίου του ΥΠΠΑΝΘέλω να ευχαριστήσω θερμά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για τον τιμητικό διορισμό και την εμπιστοσύνη. Είναι πραγματικά τιμή, όσο κι αν είναι και βαριά υποχρέωση, να μου ανατίθεται να υλοποιήσω την κυβερνητική πολιτική στην εκπαίδευση και τον πολιτισμό. Αλλά, όπως πρόσφατα θεσπίστηκε, και σε θέματα αθλητισμού και νεολαίας.
Θα καταβάλω κάθε προσπάθεια για να ανταποκριθώ στις προσδοκίες, συναισθανόμενος ταυτόχρονα και την υποχρέωση σε όλους αυτούς που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ζουν και εμπλέκονται στο στοίχημα για καλύτερη εκπαίδευση, για ποιότητα στο δημόσιο σχολείο.
Δεν σας κρύβω ότι νιώθω διπλό το βάρος και την ευθύνη. Πρώτον για να ανταποκριθώ στην εμπιστοσύνη του Προέδρου, ενόψει μάλιστα και του πολύ συγκροτημένου και φιλόδοξου προγράμματος εκπαιδευτικής πολιτικής, το οποίο κατέθεσε και εγκρίθηκε από τους πολίτες το 2018. Δεύτερον, όμως, γιατί σε όλη τη ζωή μου, ό,τι κι αν έκανα και αν δοκίμασα, όπου κι αν πήγα και ήρθα και δοκιμάστηκα, ούτε στιγμή δεν έπαψα να νιώθω και να έχω συνείδηση ότι η εκπαίδευση είναι το στοίχημα ενός έθνους ή μιας κοινωνίας για να παράγει παιδεία. Δηλαδή να καταξιώνει τις δυνατότητες και τα ευγενέστερα κίνητρα του ανθρώπου για καλλιέργεια και πνευματική ανάπτυξη. Και ότι η εκπαίδευση είναι η ελπίδα αλλά και η προβολή του μέλλοντός μας. Ενός πάντα καλύτερου μέλλοντος. Γιατί γι’ αυτό τον λόγο είμαστε στην πολιτική, για ένα καλύτερο μέλλον.
Θα ήταν ακόμα παράλειψη να μην αναφέρω και μια προσωπική διάσταση. Προέρχομαι από οικογένεια εκπαιδευτικών. Μεγάλωσα σ’ ένα σπίτι όπου ο λόγος για τα σχολεία και τα ζητήματα της παιδείας ήταν καθημερινό περιβάλλον. Όπου η εκπαίδευση ήταν μέτρο και η παιδεία πρώτη αξία.
Γνωρίζω τις αντιξοότητες. Γνωρίζω τα εμπόδια. Αλλά μαζί γνωρίζω και την αγωνία και την επιθυμία όλων μας. Είτε είμαστε γονείς που αγωνιούμε για το μέλλον των παιδιών μας. Είτε οι τόσες χιλιάδες εκπαιδευτικοί, σε όλες τις βαθμίδες, που επέλεξαν τον δύσκολο δρόμο και το λειτούργημα αυτό, όχι μόνο για βιοπορισμό αλλά και από έμπνευση, πεποίθηση, ευγενή ελπίδα. Είτε γιατί, άλλοι, είναι ευσυνείδητοι πολίτες που αντιλαμβάνονται τον ρόλο που ειδικά στη χώρα μας παίζει ή πρέπει να παίζει η εκπαίδευση και νοιάζονται για το μέλλον της.
