Αγαπητές και αγαπητοί μαθήτριες και μαθητές, φοιτήτριες και φοιτητές, εκπαιδευτικοί,
Στη μακρόχρονη ιστορία του νησιού μας
υπάρχουν σημαντικές στιγμές που υποκλινόμαστε στο μεγαλείο τους και
παίρνουμε δύναμη και θάρρος για να συνεχίσουμε τη δύσκολη πορεία μας. Η
πιο ξεχωριστή στιγμή της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας είναι χωρίς
αμφιβολία η 1η Απριλίου 1955. Είναι η μέρα που τα παιδιά της Κύπρου
ξεσηκώθηκαν ενάντια στους Άγγλους κατακτητές και έγραψαν με το αίμα και
τη θυσία τους ένα καινούριο έπος στην ιστορία των αγώνων του λαού μας
για ελευθερία και εθνική αξιοπρέπεια.
Τιμούμε και γιορτάζουμε σήμερα την επέτειο
του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59 και φέρνουμε στη μνήμη μας τα
ηρωικά παλικάρια μας, που αγωνίστηκαν με τα λιγοστά μέσα που διέθεταν
και με τη δύναμη της ψυχής τους, για την ελευθερία και την αυτοδιάθεση
της πατρίδας. Οι συλλήψεις, οι φυλακίσεις, τα βασανιστήρια, οι
απαγχονισμοί και οι εξορίες που εφάρμοσαν οι Άγγλοι κατακτητές, δεν
κατάφεραν να κάμψουν το αγωνιστικό φρόνημα του λαού μας και να ανακόψουν
την πορεία του προς την ελευθερία. Ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο Μιχαλάκης
Καραολής, ο Ιάκωβος Πατάτσος, ο Κυριάκος Μάτσης, ο Μάρκος Δράκος, ο
Ευαγόρας Παλληκαρίδης και άλλα ηρωικά παλικάρια της Κύπρου έγιναν
πρότυπα αυτοθυσίας και ηρωισμού.
Η μικρή Κύπρος, που βρισκόταν κάτω από τη
βρετανική κυριαρχία από το 1878, έστειλε με τον απελευθερωτικό της
αγώνα, σε όλους τους αγωνιζόμενους λαούς της οικουμένης, το μήνυμα της
αντίστασης και της ανυπότακτης πάλης για ελευθερία και εθνική
αξιοπρέπεια.
Αγαπητές και αγαπητοί μαθήτριες και μαθητές, φοιτήτριες και φοιτητές, εκπαιδευτικοί,
Τιμούμε και μνημονεύουμε σήμερα όλους τους
ήρωες του απελευθερωτικού μας αγώνα. Γυρίζουμε ταυτόχρονα τη μνήμη μας
στα ηρωικά εκείνα χρόνια και θυμόμαστε τις ηρωικές στιγμές του αγώνα του
1955-59: τις ενέδρες, τις μάχες με τους κατακτητές, τις μαθητικές
διαδηλώσεις και όλα όσα αποτελούν το έπος της μεγάλης εξέγερσης του
κυπριακού ελληνισμού ενάντια στη βρετανική αποικιοκρατία.
Τιμώντας σήμερα την εθνική επέτειο της 1ης
Απριλίου, δεν αρκεί να αναφερόμαστε μόνο στα γεγονότα αλλά επιβάλλεται
να λαμβάνουμε τα σωστά μηνύματα και να καταλήγουμε στα ουσιώδη και
αναγκαία συμπεράσματα για τους δικούς μας αγώνες. Το πιο σημαντικό
μήνυμα που μπορούμε να πάρουμε από τον αγώνα του 1955-59 είναι η
αναγκαιότητα της ενότητας. Η ομοψυχία και η ομόθυμη συστράτευση όλων μας
είναι σήμερα πιο αναγκαία από ποτέ για να μπορέσουμε να πετύχουμε τους
στόχους του αντικατοχικού μας αγώνα αλλά και για να αντιμετωπίσουμε τις
μεγάλες οικονομικές και κατ’ επέκταση κοινωνικές δυσκολίες και
προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας.
Ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα
αλλά ο κυπριακός Ελληνισμός είναι φτιαγμένος για τα δύσκολα. Σε αυτή την
προσπάθεια ζητούμε την ενεργό συμμετοχή και συνδρομή των νέων ανθρώπων
του τόπου μας και προσδοκούμε πως με τη στήριξη, την επιμονή και την
αποφασιστικότητα όλων μας θα διαμορφώσουμε ένα καλύτερο μέλλον για την
ίδια τη νεολαία μας και για τις επόμενες γενιές. |
|
