Μήνυμα του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού κ. Ανδρέα Δημητρίου για τον Εθνάρχη Μακάριο - 19 Ιανουαρίου
18/01/2011
Τιμώντας κάθε χρόνο, στις 19 του Γενάρη, τον αείμνηστο Αρχιεπίσκοπο και Εθνάρχη Μακάριο, πρώτο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, τιμούμε τον φλογερό και ιδεαλιστή ηγέτη ο οποίος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του υπηρέτησε με αφοσίωση την αγαπημένη μας πατρίδα Κύπρο, αγωνιζόμενος για τη λευτεριά και τη δικαίωσή της.
Ο Εθνάρχης Μακάριος γεννήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1913 στο χωριό Παναγιά της Πάφου από φτωχή αγροτική οικογένεια. Βρέθηκε σε ηλικία μόλις 12 χρόνων στο Μοναστήρι του Κύκκου, να υπηρετεί ως δόκιμος μοναχός. Αργότερα φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας και ακολούθως σπούδασε αρχικά Θεολογία και Νομικά στην Αθήνα και στη συνέχεια Κοινωνιολογία της Θρησκείας στη Βοστώνη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Επιστρέφοντας στην Κύπρο εκλέχθηκε Μητροπολίτης Κιτίου και το 1950 αναδείχθηκε Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, θέση από την οποία υπηρέτησε την κυπριακή Εκκλησία για 27 χρόνια. Κατά τη διάρκεια του Απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955 - 59 εξορίστηκε για την αντιαποικιακή του δράση στις Σεϋχέλλες, όπου παρέμεινε μέχρι το 1957. Το 1960, με την ανακήρυξη της κυπριακής Ανεξαρτησίας, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ’ εκλέχθηκε πρώτος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ο Μακάριος ηγήθηκε της Κύπρου σε καιρούς δίσεκτους. Από τα χρόνια του αντιαποικιακού αγώνα, τα πρώτα έτη της ανεξαρτησίας, την περίοδο των διακοινοτικών συγκρούσεων, των ξένων σχεδίων για ουσιαστική κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, των μεγάλων συνομωσιών, της έξαρσης της παρανομίας και του φασισμού με αποκορύφωμα το πραξικόπημα της Χούντας και της ΕΟΚΑ Β’, της τουρκικής εισβολής και κατοχής, μέχρι τη γιγάντια προσπάθεια να σταθούμε και πάλι στα πόδια μας και να συνεχίσουμε τον αγώνα μετά τον όλεθρο του 1974.
Σ’ όλη αυτήν την πολυκύμαντη διαδρομή δεν μπορεί παρά να του αναγνωρίσουμε τον φλογερό πατριωτισμό και την απέραντη αγάπη που έτρεφε γι’ αυτόν τον τόπο και τους ανθρώπους του. Δεν μπορεί παρά να του αναγνωρίσουμε ότι ενέπνευσε, εξέφρασε και συνένωσε τον λαό όσο κανένας άλλος. Δεν μπορεί παρά να του αναγνωρίσουμε ότι σε κρίσιμες στιγμές πήρε αποφάσεις που θα ήταν αδύνατο να ληφθούν από άλλο ηγέτη της Κύπρου και να γίνουν αποδεκτές από τον λαό. Στράφηκε στην ανεξαρτησία όταν κατάλαβε ότι ο αντιαποικιακός αγώνας δεν μπορούσε να έχει άλλη κατάληξη. Διακήρυξε την πολιτική του εφικτού για να διασώσει την Κυπριακή Δημοκρατία παρά και ενάντια στην ενωσιολογία της Χούντας και των εδώ υποστηρικτών της. Και τέλος, είχε τη δύναμη και το θάρρος να δεκτεί τη λύση ομοσπονδίας προκειμένου η Κύπρος να απαλλαγεί από την κατοχή και να επιβιώσει ως κράτος και ως λαός.
Τιμώντας σήμερα τον Εθνάρχη Μακάριο τιμούμε τους αγώνες του, την αφοσίωσή του στα δίκαια της Κύπρου, τη σταθερή προσήλωσή του σε αρχές και την ανυποχώρητη αγωνιστικότητά του. Ο Μακάριος μας άφησε βαριά κληρονομιά. Μας άφησε πάνω απ’ όλα την εντολή να δικαιώσουμε την Κύπρο και τον λαό μας οδηγώντας την πάλη για απελευθέρωση και επανένωση σε αίσιο τέρμα. Χρέος όλων μας είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα του για μια ελεύθερη και επανενωμένη Κύπρο, κοινή πατρίδα όλων των κατοίκων της, Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων, Αρμενίων, Μαρωνιτών και Λατίνων, χωρίς κατοχικά στρατεύματα, εποίκους, ξένες εγγυήσεις και συρματοπλέγματα μίσους και διαχωρισμού. Το καλύτερο μνημόσυνο για τον πρώτο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι η οριστική λύση του Κυπριακού και η μόνιμη επικράτηση της ειρήνης στην Κύπρο.
