Επικήδειος λόγος του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης κ. Λουκά Λουκά, εκ μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Δημήτρη Χριστόφια, στην κηδεία των λειψάνων του Ελισσαίου Παπαελισσαίου, στην Ανώγυρα
06/11/2010Με αισθήματα βαθειάς συγκίνησης συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ, στην εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην Ανώγυρα, για να απευθύνουμε το ύστατο χαίρε σε έναν ακόμα ήρωα της τουρκικής εισβολής του 1974, τον έφεδρο καταδρομέα Ελισσαίο Παπαελισσαίου.
Στεκόμαστε όλοι, φίλοι και συγγενείς, πολιτικές και πολιτειακές αρχές, δίπλα στην οικογένεια και τους συναγωνιστές του ήρωα για να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας προς τον αγνό αγωνιστή της ελευθερίας η τύχη του οποίου αγνοείτο για τριάντα έξι ολόκληρα χρόνια.
Οδυνηρή η προσμονή και η αγωνία. Ιδιαίτερα όμως επώδυνη για την οικογένειά του, για τους συγχωριανούς του, για όλους εμάς. Με την ταυτοποίηση των λειψάνων του Ελισσαίου και τη διακρίβωση της τύχης του, η σκληρή και πικρή δοκιμασία της αγωνίας φτάνει σήμερα στο τέλος της. Απαλύνεται έτσι, κατά κάποιον τρόπο, ο πόνος των δικών του. Τώρα γνωρίζουν ότι τα ιερά του λείψανα θα βρουν την αιώνια ανάπαυσή τους στη γενέθλια γη.
Ο Ελισσαίος Παπαελισσαίου, γιος του Χρίστου και της Ελένης, γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1945 στο χωριό Ανώγυρα. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στις Δυνάμεις Καταδρομών της Εθνικής Φρουράς και απολύθηκε με το βαθμό του Λοχία. Πριν από την τουρκική εισβολή του 1974 διέμενε στη Λεμεσό μαζί με τη σύζυγό του Μαρία και τα παιδιά τους, το Χρίστο και την Έλενα, όπου έκαναν τα όνειρα τους για το μέλλον.
Στις 20 Ιουλίου του 1974, ημέρα κατά την οποία άρχισε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο Ελισσαίος κατατάγηκε έφεδρος στο 216 Τάγμα Πεζικού με έδρα τα Πολεμίδια. Εκείνη την ημέρα το 216 Τάγμα Πεζικού προχώρησε στην κατάληψη του τουρκικού θύλακα της Λεμεσού και το βράδυ της επομένης οι άνδρες του Τάγματος μετακινήθηκαν, κατόπιν νέων διαταγών, στο Γερόλακκο.
Στις 22 Ιουλίου το απόγευμα οι συστρατιώτες του Παπαελισσαίου πήραν θέσεις μάχης σε ένα σπίτι στο Γερόλακκο, καλυπτόμενοι από την τουρκική πολεμική αεροπορία, ενώ ο Παπαελισσαίου επάνδρωνε θέση του Τάγματος έξω από το σπίτι. Μετά από λίγο, μια από τις βόμβες ναπάλμ που εκτόξευσαν τα τούρκικά αεροπλάνα εξερράγη πλησίον του Παπαελισσαίου με αποτέλεσμα να βρει ακαριαίο θάνατο.
Μετά από διαταγή του Διοικητή του Τάγματος, η σορός του Παπαελισσαίου περισυνελέγη από άνδρες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Γερολάκκου και μεταφέρθηκε από μέλη της Αστυνομίας Γερολάκκου στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Στη συνέχεια τάφηκε σε ομαδικό τάφο στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Λακατάμιας, χωρίς οι οικείοι του να πληροφορηθούν το ακριβές σημείο ταφής του.
Σήμερα η ψυχή του ήρωα θα αναπαυθεί. Η κηδεία των λειψάνων του Ελισσαίου βάζει ένα τέλος στο μαρτύριο της προσμονής και της αβεβαιότητας στην οποία για χρόνια ολόκληρα έζησε η οικογένεια, οι συγγενείς και οι φίλοι του.
Σήμερα ανανεώνουμε τη δέσμευσή μας προς τους συγγενείς όλων των αγνοουμένων της Κύπρου ότι θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε την πλήρη διερεύνηση και διακρίβωση της τύχης τους. Θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε το έργο της Διερευνητικής Επιτροπής ώστε να επιταχυνθεί η όλη διαδικασία και να τερματισθεί το πολύχρονο δράμα που ζουν. Κάθε οικογένεια αγνοούμενου έχει το δικαίωμα να γνωρίζει για την τύχη του δικού της ανθρώπου.
Συμπατριώτες και συμπατριώτισσες,
Για να δικαιώσουμε τις θυσίες των ηρώων μας και να απαλύνουμε τη δοκιμασία που υφίστανται οι συγγενείς των αγνοουμένων μας θα πρέπει να επιδιώκουμε όλοι από κοινού την επανένωση της πατρίδας μας και την απαλλαγή της από την ξένη τουρκική κατοχή. Για να μπορέσουν οι νεότερες γενιές, τα παιδιά όλων μας, να ζήσουν ελεύθερα στην πατρίδα τους μακριά από τους κινδύνους του παρελθόντος.
Εμείς καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για την παγίωση της ειρήνης, την επικράτηση της ασφάλειας, τη μονιμοποίηση της ευημερίας στον τόπο μας. Στον αγώνα μας όμως αυτό δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε ότι το πιο δυνατό μας όπλο είναι η ενότητα στο εσωτερικό μέτωπο. Προσδοκούμε ότι θα πρυτανεύσει η σύμπνοια, η ενότητα και η ομοψυχία που επιβάλλονται σε αυτήν τη δύσκολη περίοδο που περνά η πατρίδα μας.
Απευθυνόμενος στην οικογένεια του Ελισσαίου Παπαελισσαίου, επιθυμώ να τους διαβεβαιώσω ότι όλοι συμμεριζόμαστε τον πόνο και τη βαριά τους οδύνη. Η οικογένειά του, οι γονείς, η σύζυγος και τα παιδιά του έχουν βιώσει τόσα χρόνια την απουσία του, σε όλες τις σημαντικές στιγμές της ζωής τους. Η τραγική του μάνα είναι σήμερα εδώ ενώ ο πατέρας λύγισε, δεν πρόλαβε να μάθει τα νέα του. Η θυσία του, όμως, ο ηρωισμός και η παλικαριά του τον έχουν ήδη καταξιώσει στις συνειδήσεις όλων μας.
΄Ηρωα Ελισσαίε Παπαελισσαίου,
Σε αποχαιρετούμε επίσημα σήμερα. Αναγνωρίζουμε ότι απέναντί σου έχουμε ένα ανεκπλήρωτο χρέος. Έχουμε χρέος να ακολουθήσουμε το δρόμο που χάραξες εσύ και όλοι οι αγνοί αγωνιστές της πατρίδας μας που αγωνιστήκατε με όραμα να γίνει ο τόπος μας ειρηνικός και ελεύθερος. Εσύ, μαζί με όλους τους άλλους, έγινες θυσία στο βωμό της πατρίδας και έχεις ήδη γράψει το όνομά σου με χρυσά γράμματα στο Πάνθεο των ηρώων.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.
