Ομιλία του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων κ. Μάριου Καρογιάν στα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Πεσόντων και Αγνοουμένων Σιας
24/01/2010
Το καθήκον και το χρέος προς τους ήρωες και τους μάρτυρές μας, επιβάλλουν τη συντήρηση της μνήμης τους και τη διαρκή απόδοση της πρέπουσας τιμής.
Αυτό το καθήκον, αυτή η οφειλή προς τους ήρωες και τους μάρτυρές μας, προς τους άξιους και γενναίους της πατρίδας, οδήγησαν και στην ανέγερση του Μνημείου Πεσόντων και Αγνοουμένων της Σιας, του οποίου τελούμε σήμερα τα αποκαλυπτήρια. Αυτό το μνημείο, και κάθε ανάλογο μνημείο που θα ανεγερθεί στο μέλλον, θα υπενθυμίζουν, παράλληλα, το χρέος μας να συνεχίσουμε τους αγώνες των ηρώων και των μαρτύρων μας μέχρι την τελική τους δικαίωση, μέχρι την τελική δικαίωση της θυσίας τους.
Τιμούμε και δοξάζουμε τους ήρωες και τους μάρτυρές μας και καταθέτουμε στο μνημείο τους δάφνινα στεφάνια εκτίμησης και ευγνωμοσύνης. Τιμούμε τη μνήμη ενός εκάστου των πεσόντων και των αγνοουμένων που τα ονόματά τους αναγράφονται επί της στήλης του μνημείου.
Τιμούμε τον Ανθυπολοχαγό Γιώργο Θεοφάνους Τομπόλη που έπεσε ηρωικά μαχόμενος υπερασπιζόμενος την Κερύνεια κατά την τουρκική εισβολή, όπως διαπιστώθηκε μετά από 33 χρόνια από το θάνατό του.
Τιμούμε τον έφεδρο στρατιώτη Κωνσταντίνο Σωφρονίου, ο οποίος, 30 χρόνια μετά το χαμό του, διαπιστώθηκε ότι έπεσε ηρωικά μαχόμενος στην Καντάρα προτάσσοντας τα στήθη του στις ορδές του Αττίλα.
Τιμούμε, επίσης, τον αγνοούμενο από το 1963 Ανδρέα Γεωργίου Παφίτη (Κόσαγκα) καθώς και τους αγνοουμένους από το 1974 Δημήτρη Αρτέμη Σταύρου και Ιάκωβο Θεοδώρου Παπαδοπούλου.
Σήμερα που η πατρίδα μας και το εθνικό μας θέμα διέρχονται μια νέα ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο, οι ήρωες και οι μάρτυρές μας, η πατρίδα μας, η Ιστορία μας μάς προστάζουν να σταθούμε όρθιοι επί των επάλξεων του αγώνα, της τιμής και του καθήκοντος.
Στόχος σταθερός, αδιαπραγμάτευτος είναι η απελευθέρωση και η επανένωση της πατρίδας και η διασφάλιση των δικαίων και των δικαιωμάτων μας. Μια δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη λύση του κυπριακού προβλήματος, βασισμένη στις αρχές του διεθνούς δικαίου και στις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών καθώς και στις αρχές και αξίες επί των οποίων εδράζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Μπορεί οι καιροί να αλλάζουν, οι μορφές του αγώνα να διαφοροποιούνται, νέες συνθήκες και νέα δεδομένα να διαμορφώνονται, όμως ο στόχος του αγώνα μας πρέπει να παραμένει ο ίδιος.
Έχουμε αποδεχθεί ως ιστορικό συμβιβασμό τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία με το σωστό περιεχόμενο. Όχι συνομοσπονδία, ούτε λύση δύο κρατών, που μόνιμα στοχεύει και επιδιώκει η Τουρκία.
Είπαμε και το επαναλαμβάνουμε για μια ακόμα φορά: Ούτε εθελόδουλοι είμαστε, ούτε αυτόχειρες σκοπεύουμε να καταστούμε. Για εμάς, τα εθνικά δίκαια και τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αναπαλλοτρίωτα και αδιαπραγμάτευτα.
Βρισκόμαστε σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη φάση. Η τουρκική αδιαλλαξία βρίσκεται στην κορύφωσή της. Οι απευθείας διαπραγματεύσεις δεν έχουν αποδώσει οποιοδήποτε ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Σίγουρα είμαστε μπροστά σε δύσκολα, πολύ δύσκολα δεδομένα. Όμως, απαιτείται ψυχραιμία. Απαιτούνται γερά νεύρα. Απαιτούνται, επίσης, υψηλές αντοχές και υψηλές αντιστάσεις. Κυρίως, απαιτείται πίστη στο δίκαιό μας, πίστη στον αγώνα μας, πίστη στο στόχο του αγώνα μας. Ούτε ολιγόψυχοι, ούτε λιπόψυχοι δικαιούμαστε να παρουσιαστούμε. Ούτε να λαθέψουμε μπορούμε, ούτε όμως και να ολιγωρήσουμε.
Πρέπει, συλλογικά, να σκεφτούμε και να προβληματιστούμε, να μελετήσουμε, να αναλύσουμε και να αξιολογήσουμε συνθήκες και δεδομένα και συλλογικά, επίσης, να καταλήξουμε στα δέοντα. Στο δέον γενέσθαι.
Απαιτείται συλλογικότητα και ενότητα. Ούτε οι ώμοι του ενός ούτε οι ώμοι των ολίγων είναι ικανοί να σηκώσουν το βάρος της ευθύνης. Ούτε το βάρος του χρέους έναντι της πατρίδας και του λαού μας. Χρειάζονται οι ώμοι όλων. Ενότητα, λοιπόν, και συλλογικότητα είναι τα πρώτα ζητούμενα. Ενότητα και συλλογικότητα στους στόχους, στη στρατηγική, την τακτική, τη δράση.
Αν όλοι συμφωνούμε ότι η λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, με το σωστό περιεχόμενο, που να έχει ως βάση της το δίκαιο, είναι το ελάχιστο που επιδιώκουμε, μπορούμε να συνεννοηθούμε, να συμφωνήσουμε, να συναποφασίσουμε και να συνδιαμορφώσουμε την παραπέρα πορεία μας, την παραπέρα στρατηγική μας.
Ας δούμε το μέλλον με υψηλό αίσθημα ευθύνης, με πίστη στο δίκαιό μας, με σύνεση και σταθερότητα στις αρχές μιας δίκαιης, λειτουργικής και βιώσιμης λύσης, με διορατικότητα και αισιοδοξία. Ας προχωρήσουμε στο μέλλον χωρίς ταλαντεύσεις και αμφιβολίες. Με ξεκάθαρους στόχους και σταθερούς προσανατολισμούς.
Σε μια τέτοια περίπτωση, μπορούμε να αποκτήσουμε τις δυνατότητες να διεκδικήσουμε και να πετύχουμε τη διασφάλιση των δικαίων και των δικαιωμάτων μας. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε τα ερείσματα που έχουμε, γιατί έχουμε και ερείσματα και ευκαιρίες να κερδίσουμε περισσότερη διεθνή στήριξη στον αγώνα μας.
Σε μια τέτοια περίπτωση, θα μπορέσουμε να φτάσουμε στη δικαίωση της θυσίας και του μαρτυρίου και των τιμωμένων σήμερα πεσόντων και αγνοουμένων της Σιας και όλων των ηρώων και μαρτύρων μας που μας προστάζουν να φέρουμε σε αίσιο πέρας τον αγώνα τους.
