Ομιλία Υπουργού Άμυνας κ. Χρ. Φωκαΐδη στο επίσημο
μνημόσυνο
για τους πεσόντες της τουρκικής εισβολής, στη
Φανερωμένη
Μεγάλη τιμή και βαρύ το χρέος να
μιλήσει κανείς για ήρωες. Να αποτιμήσει με λόγια όσα ο νους δεν μπορεί να
συλλάβει. Και να αποδώσει δίκαιο φόρο αιώνιας ευγνωμοσύνης σε αυτούς που επιτέλεσαν στο ακέραιο το υπέρτατο χρέος
προς την πατρίδα. Στους πεσόντες και στους αγνοουμένους μας της τουρκικής
εισβολής του 1974.
«Πως γίνονται οι ήρωες»; με ρώτησε
μια μέρα ένας μαθητής; Ομολογώ ότι σάστισα προς στιγμή …
«Πλάθονται από τη μάνα που τους
γέννησε», του αποκρίθηκα.
Από τη Μάνα… μια τόσο μικρή, μα
συνάμα τόσο μεγάλη λέξη. Είναι η μάνα που μας έφερε στον κόσμο, η μάνα γη της Κύπρου, η Παναγία.
Αυτή η μάνα είναι η ίδια η
αυτοσυνειδησία μας. Είναι αυτή που μας κρατά όρθιους, στο πέρασμα των αιώνων, σ’
αυτή την ακριτική γη, στην εσχατιά του Ελληνισμού να φυλάμε Θερμοπύλες. Παρά τις
συνεχείς επιβουλές, παρά τους λογής-λογής κατακτητές που πέρασαν από τούτα εδώ
τα ιερά χώματα.
Γι’ αυτό και όσο υμνούμε τους
ήρωες, τόσο ενδυναμώνουμε τη μαγιά που γεννά τους ήρωες. Και η αίσθηση αυτή
είναι ακόμα πιο έντονη όταν βρίσκεται κανείς εδώ, όπου η ιστορία έχει αφήσει
ανάγλυφα το αποτύπωμα της, στον ιερό τούτο ναό της Παναγίας της Φανερωμένης,
λίγα μέτρα, μακριά από το συρματόπλεγμα της ντροπής.
Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε,
Μακαριότατε,
Κύριε Πρόεδρε της Βουλής,
Κύριοι αρχηγοί και εκπρόσωποι
κομμάτων,
Τιμημένοι συγγενείς των πεσόντων
και των αγνοουμένων από την Κύπρο και την Ελλάδα,
Εκλεκτοί προσκεκλημένοι,
Κυρίες και κύριοι,
Οι επιμνημόσυνοι λόγοι για τις
μαύρες επετείους της τουρκικής εισβολής και του προδοτικού πραξικοπήματος αυτές
τις μέρες, δεν μπορεί παρά να αποτελούν πρωτίστως υπόμνηση χρέους απέναντι στους
ήρωες, απέναντι στην πατρίδα και συνεπώς υπόμνηση και κάλεσμα εθνικής
αυτοσυνειδησίας και ιστορικής ευθύνης.
Η ατομική και συλλογική μνήμη
στρέφεται σήμερα, με πόνο αλλά και περίσκεψη, στις αποφράδες εκείνες μέρες που
τόσο αδυσώπητα σημάδεψαν τη μοίρα του πολύπαθου νησιού μας, που έφεραν τον πόνο
και την καταστροφή, το ξεριζωμό και τη διαίρεση της πατρίδας.
