Χαιρετισμός του
Υπουργού Παιδείας κ. Κ. Καδή στο συνέδριο:
«Αλλοτρίωση θεσμών και ανθρώπου και υπέρβαση των
αδιεξόδων»
Πολύ θα ήθελα να παρευρίσκομαι και
να χαιρετίσω αυτοπροσώπως το Συνέδριο του Ομίλου Πνευματικής Ανανεώσεως με το
τόσο ενδιαφέρον και επίκαιρο θέμα «Αλλοτρίωση θεσμών και ανθρώπου και υπέρβαση
των αδιεξόδων». Επειδή όμως αυτό δεν κατέστη δυνατό, λόγω ανειλημμένης
υποχρεώσεως την οποία μου ανέθεσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αποστέλλω τον
χαιρετισμό και τις ευχές μου για ευόδωση των εργασιών του Συνεδρίου σας.
Ο
Όμιλος Πνευματικής Ανανεώσεως, από την εποχή της ίδρυσής του αμέσως μετά την
τουρκική εισβολή του 1974 από μια ομάδα εκπαιδευτικών, σκοπό είχε την παροχή
βοήθειας στον ελληνικό κυπριακό λαό, ώστε να ανακτήσει το ηθικό του, να
ανασυντάξει τις ψυχικές του δυνάμεις και να ξαναρχίσει την ανοικοδόμηση του
τόπου και την ενδυνάμωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τα μέλη του Ομίλου ανήκουν
σε ποικίλες επιστημονικές περιοχές και δραστηριοποιούνται στη μελέτη και προβολή
καίριων θεμάτων που απασχολούν τη σύγχρονη κοινωνία, και στην ενίσχυση του
ελληνικού κυπριακού λαού σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας και
ιδιαίτερα σε σχέση με το εθνικό μας πρόβλημα.
Οι
δραστηριότητες του Ομίλου, μεταξύ των οποίων η ετήσια έκδοση της «Κυπριακής
Μαρτυρίας» από το 1982 με συνεργασίες Κυπρίων και Ελλαδιτών πνευματικών ανθρώπων
και Συνέδρια όπως το σημερινό, αποτελούν σταθμό στην πνευματική ζωή του
τόπου.
Ο
όρος αλλοτρίωση μπορεί να πάρει πολλές ερμηνείες, οι κυριότερες από τις οποίες
σχετίζονται με την αποδυνάμωση, την έλλειψη νοήματος και αρχών, τη μοναξιά, την
αποξένωση του ανθρώπου από το κοινωνικό σύνολο και από τον ίδιο του τον εαυτό.
Όλες αυτές οι καταστάσεις είναι νοσηρές, το άτομο λειτουργεί σε πλήρη σύγχυση,
ώσπου σταδιακά επέρχεται διατάραξη της ψυχοσωματικής του ισορροπίας και, τελικά,
εξάρθρωση των θεσμών της πολιτείας.
Το
καταναλωτικό σύστημα της σημερινής παγκοσμιοποιημένης και τεχνολογικά
εξελιγμένης κοινωνίας, αδυσώπητο και παμφάγο, συμβάλλει στην πρόκληση
αλλοτρίωσης. Η διασάλευση του βασικού ρόλου της οικογένειας, η υποβάθμιση της
ανθρωπιστικής παιδείας και η αποστασιοποίηση από τις χριστιανικές αξίες της
αγάπης και της ανιδιοτέλειας, υποδαυλίζουν την αλλοτρίωση αυτή και την κάνουν να
απειλεί σήμερα τους πάντες. Ο ρόλος που έχει να επωμιστεί η παιδεία, η
οικογένεια, η εκκλησία και η πολιτεία στην αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού
είναι πολύ σημαντικός. Οι νέοι έχουν ανάγκη να ονειρευτούν έναν κόσμο ενάρετο,
γαλήνιο και αφυπνισμένο, με ανεπτυγμένο το αίσθημα της ατομικής και συλλογικής
ευθύνης, μια κοινωνία που να έχει ιδανικά, αρχές και αξίες που εξυψώνουν τον
άνθρωπο.
Θεωρώ, συνεπώς, σημαντικό το θέμα
του σημερινού συνεδρίου και συγχαίρω του διοργανωτές του. Εύχομαι, τέλος, κάθε
πρόοδο σε όλα τα μέλη του Ομίλου Πνευματικής Ανανεώσεως και ευόδωση των ευγενών
τους στόχων, για το καλό του τόπου και της κοινωνίας γενικότερα.
