Με πολλή νηφαλιότητα, υπομονή και
στωικότητα και αποφεύγοντας να εισέλθει στην όποια πολιτική αντιπαράθεση, η
Κυβέρνηση παρακολούθησε και παρακολουθεί τις πολιτικές επιλογές του Προέδρου του
ΔΗΚΟ κ. Νικόλα Παπαδόπουλου.
Σεβαστές απόλυτα οι πολιτικές
επιλογές και οι πολιτικοί σχεδιασμοί του Προέδρου του ΔΗΚΟ για το μέλλον του
ιδίου και του κόμματός του, αλλά η Κυβέρνηση διαφωνεί κάθετα ότι η απόφαση για
έξοδο του ΔΗΚΟ από την Κυβέρνηση είναι επειδή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τάχα
παραβίασε προεκλογικές δεσμεύσεις του συνομολογώντας το κοινό ανακοινωθέν.
Ο κ. Παπαδόπουλος, με αστήρικτα
και αβάσιμα επιχειρήματα, μέσω ερμηνειών που ηθελημένα ή αθέλητα δαιμονοποιούν
ακόμη και τις πλέον σαφείς των προνοιών του κοινού ανακοινωθέντος ουσιαστικά
θέλει να αποδώσει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ανύπαρκτες ευθύνες για
προειλημμένες αποφάσεις του που τον διέκριναν διαχρονικά.
Επί της ουσίας, ο Πρόεδρος της
Δημοκρατίας πέτυχε ένα κοινό ανακοινωθέν που ρητά αναφέρει ότι η λύση θα είναι
βασισμένη στις θεμελιώδεις ελευθερίες, στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, στις αρχές και
τις αποφάσεις του ΟΗΕ καθώς και στα περί Κύπρου ψηφίσματά του.
Το κοινό ανακοινωθέν ξεκαθαρίζει
ακόμη ότι η ομοσπονδιακή λύση που θα προκύψει θα είναι μετεξέλιξη της σημερινής
Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού θα συνεχίσει να είναι μέλος του ΟΗΕ και της ΕΕ.
Σημαντικότερο όλων είναι ότι στο
κοινό ανακοινωθέν αναφέρεται ρητά ότι το νέο ομοσπονδιακό κράτος θα έχει μία και
μόνη διεθνή προσωπικότητα, μία και μόνη ιθαγένεια και μία και μόνη κυριαρχία.
Επίσης, ξεκαθαρίζει ότι καμιά κοινότητα δεν θα μπορεί να αποσχιστεί ή να ενωθεί
με άλλη χώρα. Επιπλέον, δεν υπάρχουν χρονοδιαγράμματα και απαγορεύονται οι
επιδιαιτησίες, ενώ το στάτους κβο της εισβολής και της κατοχής θεωρείται
απαράδεκτο.
Όλα αυτά, τα οποία ο Πρόεδρος
Αναστασιάδης κατάφερε να καταγραφούν ως το πλαίσιο λύσης, συνταυτίζονται απόλυτα
με την πλειοψηφία των επιδιώξεων της ελληνοκυπριακής πλευράς, έτσι όπως
καταγράφονται στις ομόφωνες αποφάσεις τον Σεπτέμβριο του 2009.
Περαιτέρω, επιτεύχθηκε η
αντικατάσταση του διαμεσολαβητή των Ηνωμένων Εθνών που δεν έχαιρε της εκτίμησης
του πολιτικού κόσμου, ενώ για πρώτη φορά η Κυπριακή Κυβέρνηση, μέσω του
διαπραγματευτή της, συνομιλεί απευθείας με την υπεύθυνη για την κατοχή,
Τουρκία.
Η Κυβέρνηση αντιπαρέρχεται τους
χαρακτηρισμούς και τα μαθήματα αξιοπρέπειας και ιστορίας και θα συνεχίσει τον
επιβαλλόμενο, αλλά δύσκολο δρόμο της προσπάθειας για εξεύρεση λύσης του
Κυπριακού.
