Είναι με αισθήματα συγκίνησης αλλά και με τη συναίσθηση
εκπλήρωσης οφειλόμενου χρέους που τελούμε σήμερα τα αποκαλυπτήρια του
μνημείου των πεσόντων της 55ης Σμηναρχίας Μάχης.
Είναι πανάρχαια ελληνική παράδοση η φιλοτέχνηση μνημείων ως απόδοση τιμής προς εκείνους που έχουν επιτελέσει το ύψιστο προς την πατρίδα καθήκον.
Η Διοίκηση Αεροπορίας του ΓΕΕΦ καθηκόντως διοργανώνει τη σημερινή σεμνή τελετή στην Αεροπορική Βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» που είναι η έδρα και η βάση των μοιρών ελικοπτέρων και αεροσκαφών της Εθνικής Φρουράς. Το μνημείο των πεσόντων δημιουργήθηκε με την πρωτοβουλία και την ευγενή συνεισφορά της οικογένειας του Επισμηναγού Ανδρέα Παπασωζόμενου, και ιδίως της αδελφής του Κικής που δεν είναι πια μαζί μας, της Ιεράς Μητρόπολης Πάφου, του Υπουργείου Άμυνας και της Εθνικής Φρουράς. Το έργο φιλοτεχνήθηκε από έναν αξιόλογο Κύπριο καλλιτέχνη, τον γλύπτη Νικόλαο Κοτζαμάνη.
Καταθέτουμε την αναγνώριση και την ευγνωμοσύνη της πολιτείας στα στελέχη της Αεροπορίας που έδωσαν τη ζωή τους εκτελώντας το καθήκον προς την πατρίδα.
Τιμούμε τον Επισμηναγό Αθανασιάδη Πάρη, τον Επισμηναγό Κούλουμο Φεραίο, τον Επισμηναγό Παπασωζόμενο Ανδρέα, τον Σμηναγό Σιακαλλή Μιχάλη, τον Σμηναγό Κωνσταντίνου Φώτη, τον Σμηνίτη Μιχαήλ Αχιλλέα, τον Σμηνίτη Κυριάκου Ανδρέα και τον Ρώσσο Συνταγματάρχη Γιούρι Ολένικ αξιωματικό από μια φίλη χώρα, που έπεσε εκπαιδεύοντας στελέχη της Αεροπορίας μας.
Εδώ στον χώρο που εκπαιδεύτηκαν, που υπηρέτησαν, που εργάστηκαν και πρόσφεραν οι πεσόντες Αεροπόροι μας, αρμόζει και η τοποθέτηση του απέριττου μνημείου τους με χαραγμένους τους χαρακτηριστικούς στίχους του Ανδρέα Κάλβου «Αφ'υψηλά όμως έπεσε και απέθανεν ελεύθερος».
Ο σεβασμός και η τιμή στους πεσόντες αποτελεί δείγμα ανώτερου ήθους, καθιερώνει πρότυπα και είναι στίγμα προσανατολισμού για την κοινωνία μας. Τους τιμούμε με συναίσθηση του χρέους απέναντι στη θυσία τους, απέναντι στο παρόν και το μέλλον της πατρίδας μας.
Έχουμε πρωταρχική ευθύνη απέναντι τους, καθώς η ιστορική εκκρεμότητα του άλυτου κυπριακού προβλήματος παραμένει ανοικτή. Δεν δικαιούμαστε ούτε στιγμή να ξεχνούμε ότι η κατοχή του βόρειου τμήματος του νησιού μας από τα τουρκικά στρατεύματα συνεχίζεται, ότι οι έποικοι πολλαπλασιάζονται, οι περιουσίες μας γίνονται αντικείμενο σφετερισμού, η πολιτιστική και θρησκευτική μας κληρονομιά βεβηλώνεται και καταστρέφεται. Ότι το μέλλον μας απειλείται.
Δυστυχώς, η τουρκική αδιαλλαξία δεν επιτρέπει καμία αισιοδοξία. Επιδιώκουμε τη λύση και εργαζόμαστε για τη λύση, αλλά σε καμμία περίπτωση δεν πρόκειται να αναγνωρίσουμε τα τετελεσμένα της εισβολής, ούτε να υποκύψουμε στους όρους του κατακτητή θέτοντας σε κίνδυνο την επιβίωση του κυπριακού ελληνισμού στη γη των πατέρων του. Αυτό να μην το περιμένει κανείς.
Οι ώρες είναι δύσκολες γι΄αυτό και η ενότητα είναι αναγκαία ως όρος επιβίωσης. Οι σύγχρονες κοινωνίες δεν αντιμετωπίζουν τα μεγάλα προβλήματα με συνεχείς αντιπαραθέσεις και ατελείωτες αντιδικίες. Προχωράνε μπροστά μέσα από τον διάλογο, τη μετριοπάθεια, τη συναίνεση. Και μεις δεν έχουμε άλλο τρόπο να αντιμετωπίσουμε τα κρίσιμα προβλήματα εκτός από τη συνεννόηση και την ενότητα μεταξύ μας.
Οι συνθήκες μπορεί να είναι δύσκολες, αλλά εμείς δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να συνεχίσουμε ενωμένοι να αγωνιζόμαστε με θέληση, συνέπεια και υπευθυνότητα, να ανατρέψουμε την κατοχή, να ανακόψουμε τον εποικισμό, να αποτρέψουμε την κατάρα και τον εφιάλτη της διχοτόμησης. Εμείς δεν βολευόμαστε με τη μισή πατρίδα.
Τιμούμε τους πεσόντες της 55ης Σμηναρχίας Μάχης, τον Αθανασιάδη, τον Κούλουμο, τον Παπασωζόμενο, το Σιακαλή, τον Κωνσταντίνου, το Μιχαήλ, τον Κυριάκου, τον Ολένικ. Τιμούμε τους ήρωες και τους μάρτυρες του λαού μας.
Η εμβληματική τους φυσιογνωμία λειτουργεί ως εθνική συνείδηση και καταμαρτυρεί την ευθύνη μας να συνεχίσουμε τον αγώνα για μια ελεύθερη και επανενωμένη Κύπρο, ένα νησί της ειρήνης, της δημιουργίας και της προόδου για όλους τους ανθρώπους του.
Αυτή είναι η παρακαταθήκη που θα καταδεικνύει το μνημείο των πεσόντων που αποκαλύπτουμε σήμερα.
Αιώνια να είναι η μνήμη τους.
