του
Ευαγγελίου από την Ιστορική και Εθνολογική Εταιρία της Ελλάδος
Κύριε
Πρόεδρε και κύριε Γενικέ Γραμματέα της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας
Ελλάδος,
Κύριε
Πρέσβη,
Κυρίες
και κύριοι,
Αγαπητοί
φίλοι,
Είναι
μεγάλη η συγκίνηση, αλλά και η τιμή, να παραλαμβάνω σήμερα το ιερό Ευαγγέλιο,
στο οποίο ορκίστηκε η «Επιτροπή Προπαρασκευής του Αγώνος της Ενώσεως της Κύπρου
μετά της Μητρός Πατρίδος» το 1953. Αυτό το σπάνιο κειμήλιο, επαναφέρει στη μνήμη
μας τα ιδανικά των οραματιστών της Ένωσης της μαρτυρικής Κύπρου με τον
Μητροπολιτικό Ελληνισμό, τον ίδιο τον αγώνα του 1955-59 με τις χρυσές σελίδες
ανδρείας και θυσίας, που τον χαρακτήρισαν, αλλά και την αταλάντευτη πίστη, με
την οποία πολέμησαν οι Έλληνες της Κύπρου για την ελευθερία τους.
Θέλω,
εκ βάθους καρδίας, να σας ευχαριστήσω για την πρωτοβουλία σας να προσφέρετε, ως
μακροχρόνιο δανεισμό στην Κύπρο, το σπουδαίο αυτό ιστορικό κειμήλιο. Σας
ευχαριστώ επίσης που με τιμάτε με την ευκαιρία να προτείνω το Ίδρυμα, στο οποίο
θα ανατεθεί η επίσης μεγάλη τιμή, αλλά και ευθύνη, της φύλαξης. Δεν μπορούσα
παρά να επιλέξω, για τον σκοπό αυτό, το Μουσείο Αγώνος της ΕΟΚΑ 1955-59, στη
Λευκωσία. Το Μουσείο, που συντηρεί αλώβητη τη μνήμη εκείνου του ωραίου και αγνού
αγώνα, μεταφέροντάς την στις νέες γενιές.
Το
Ευαγγέλιο τούτο πηγαίνει τη μνήμη πίσω, στο Ενωτικό Δημοψήφισμα του 1950, όταν η
βούληση του κυπριακού λαού για ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα δεν έγινε σεβαστή από
την Βρετανία, διαψεύδοντας τις υποσχέσεις που έδινε κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
η μεγάλη αποικιακή αυτοκρατορία, «φίλοι του άλλου πολέμου», όπως έλεγε και ο
Σεφέρης στη «Σαλαμίνα της Κύπρος». Έτσι, οδηγηθήκαμε στον Αγώνα, όπως τον
οραματίστηκαν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής, ο
Γεράσιμος Κονιδάρης και ο Σάββας Λοϊζίδης, δίδοντας όρκο βαρύ σε τούτο εδώ το
ιερό σύμβολο της πίστης.
Μπορεί
η κατάληξη του αγώνα να μην ήταν η επιδιωκόμενη, αλλά αναμφίβολα η ιστορική
δικαίωση του Έπους του 1955-59, που αναβλύζει από τα λαμπρότερα παραδείγματα
αρετής, τόλμης και ανδρείας, της θυσίας για την ιδέα της ελευθερίας των νέων που
έδωσαν τη ζωή και το αίμα τους για την πατρίδα, αντικατοπτρίζεται στην ιερότητα
αυτού του κειμηλίου.
Χρέος
όλων μας –και σε αυτό το χρέος ανταποκρίνεστε σήμερα εσείς, η Ιστορική και
Εθνολογική Εταιρία της Ελλάδος- είναι να μεταφέρουμε στις επόμενες γενιές αυτά
τα παραδείγματα και τις άφθαρτες διαχρονικές αρετές, που σε κάθε εποχή μπορούν
να βρουν τη δική τους θέση.
Σας
ευχαριστώ θερμά και πάλιν για αυτήν την πρωτοβουλία σας και την τιμή και
προσφορά σας προς τον κυπριακό λαό. Είμαι βέβαιος ότι ο Ελληνισμός της Κύπρου θα
υποδεχθεί με μεγάλη θέρμη και συγκίνηση το ιστορικό αυτό σύμβολο πίστης και
αγώνα, ως πηγή έμπνευσης και ψυχικής ανάτασης στις δύσκολες και άγονες συνθήκες,
που σήμερα διανύουμε και εν πολλοίς μας καθηλώνουν. Θα το μεταφέρω με δέος,
περηφάνια και σεβασμό, εκεί όπου αρμόζει: «Ες γην εναλίαν
Κύπρον».
_____________
