Απάντηση του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστήριο
σε
δημοσίευμα της εφημερίδας «Ο Φιλελεύθερος»
Αναφέρομαι σε δημοσίευμα της έγκριτης εφημερίδας «Ο Φιλελεύθερος»,
ημερομηνίας 10 Μάιου 2015, με τίτλο «Χαμένοι» (σελ. 13).
Το δημοσίευμα αναφέρει τα εξής: «Το Ανώτατο Δικαστήριο κινείται με πολύ
βραδείς ρυθμούς. Σπεύδει μόνο όταν αφορά τους δικούς του ανθρώπους. Όπως έγινε με την τα τελευταία απόφαση του
Δικαστηρίου Λεμεσού. Αγνοούν οι λειτουργοί της Θέμιδας ότι αυτήν τη δύσκολη
εποχή, δεν μένουν στο απυρόβλητο».
Το δημοσίευμα αναφέρεται, προφανώς, στην ανακοίνωση του Ανωτάτου
Δικαστηρίου μετά την επίθεση που, όπως πληροφορήθηκε το Ανώτατο Δικαστήριο,
δέχθηκαν τα μέλη του Κακουργιοδικείου Λεμεσού από άτομα που βρίσκονταν στην
αίθουσα του Δικαστηρίου, αμέσως μετά την ανακοίνωση αθωωτικής απόφασης του
Δικαστηρίου, για μια εκ των κατηγορουμένων, στις 6/5/2015.
Το Ανώτατο Δικαστήριο με την ανακοίνωσή του, την ίδια μέρα, στις 6 Μαΐου
2015, εξέφρασε την έντονη ανησυχία και διαμαρτυρία του για την ενδεχόμενη
επίθεση κατά των Δικαστών και υπογράμμισε τόσο το καθήκον των Δικαστών να
εκτελούν το (δικαστικό τους) καθήκον, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, αλλά και
το καθήκον της Πολιτείας να προστατεύσει τους Δικαστές και τα Δικαστήρια και να
διασφαλίσει τη λειτουργία της δικαστικής διαδικασίας, απρόσκοπτα.
«Ο Φιλελεύθερος» μέμφεται το Ανώτατο Δικαστήριο για τη βραδύτητά
του. Σε προηγούμενη μου αρθρογραφία,
προσπάθησα να εξηγήσω τις άοκνες προσπάθειες του Ανωτάτου Δικαστηρίου για
τρόπους επίλυσης του προβλήματος αυτού, οι οποίες δεν υιοθετήθηκαν από την
Πολιτεία, ακόμα.
Μέμφεται ακόμα το Ανώτατο Δικαστήριο διότι «έσπευσε» για «τους δικούς του
ανθρώπους» και υπενθυμίζει στους Δικαστές ότι δεν βρίσκονται στο «απυρόβλητο»,
αυτή τη δύσκολη εποχή.
Το απυρόβλητο, στο οποίο σίγουρα δεν βρίσκονται οι Δικαστές, σημαίνει ότι
αυτοί και οι αποφάσεις τους υπόκεινται σε καλόπιστη κριτική που γίνεται από
άτομα καλά πληροφορημένα για τα γεγονότα.
Κακόπιστη, όμως, κριτική ή κριτική που δεν βασίζεται σε καλή γνώση των
γεγονότων, μόνο κακά αποτελέσματα μπορεί να έχει. Συγκεκριμένα, τέτοια κριτική,
καταρρίπτει την οποιαδήποτε εμπιστοσύνη του κοινού προς τη δικαιοσύνη και
ανοίγει διάπλατα την πόρτα στην αμφισβήτησή της.
Αυτά όμως έχουν ως απώτερο αποτέλεσμα ακόμα και τις επιθέσεις εναντίον
της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας των Δικαστών (όπως, φαίνεται ότι έγινε
στις 6/5/2015 στο Κακουργιοδικείο Λεμεσού και μάλιστα χωρίς να γίνει οποιαδήποτε
άμεση σύλληψη ή προσαγωγή υπόπτου).
Τέτοια φαινόμενα όμως, θα φέρουν την κατάρρευση και της δικαστικής
λειτουργίας και θα οδηγήσουν τη χώρα στο χάος.
Ερμηνεύω τα όσα έγραψε «Ο Φιλελεύθερος» ως μομφή για την αντίδραση του
Ανωτάτου Δικαστηρίου στα όσα έγιναν στις 6 Μαΐου 2015, στη Λεμεσό και, κατ’
επέκταση, ως επικρότηση ενδεχόμενης επίθεσης εναντίον των Δικαστών ενόσω
εκτελούσαν το καθήκον τους. Αντί, δηλαδή, τα ΜΜΕ να καταδικάσουν καθολικά, την
επίθεση εναντίον των Δικαστών και να βροντοφωνάξουν ότι αυτό είναι παντελώς
απαράδεκτο και θα πρέπει αμέσως να διερευνηθεί και να τιμωρηθεί, «ο
Φιλελεύθερος» μέμφεται το Ανώτατο Δικαστήριο για την άμεση αντίδραση του, κατά
της βίας.
Με τέτοια νοοτροπία, όμως, δεν θα αργήσει η μέρα που θα θρηνήσουμε θύματα
στις αίθουσες των Δικαστηρίων. Ποιος θα
είναι, τελικά, ο χαμένος;
______________
