Μήνυμα
του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού κ. Κώστα Καδή
για την Επέτειο της Θυσίας του Γρηγόρη Αυξεντίου
Τιμούμε σήμερα την επέτειο της θυσίας του Σταυραετού του Μαχαιρά και
καταθέτουμε την ευγνωμοσύνη και τον θαυμασμό μας στον μεγάλο ήρωα του
Απελευθερωτικού μας Αγώνα. Ο Γρηγόρης Αυξεντίου
με τον αγώνα και τη θυσία του επιβεβαίωσε πως «θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία».
Ο Αυξεντίου, σύμφωνα με μαρτυρίες δικών του ανθρώπων, από μικρός αγαπούσε
την Ελλάδα και την Ιστορία της. Όνειρό του ήταν να υπηρετήσει ως αξιωματικός του
ελληνικού στρατού και να αγωνιστεί για την ελευθερία της πατρίδας του. Όταν η
πατρίδα τον κάλεσε από τους πρώτους στον αγώνα για την αποτίναξη του αγγλικού
ζυγού, ο Αυξεντίου έδωσε αποφασιστικά και με ενθουσιασμό το παρών του και τον
λόγο της στρατιωτικής του τιμής ότι θα εργαστεί με όλες του τις δυνάμεις για τον
σκοπό αυτό.
Οι Άγγλοι από την αρχή του αγώνα τον επικήρυξαν με μεγάλο χρηματικό ποσό.
Καταζητούμενος οργανώνει αντάρτικες ομάδες και οι επιτυχίες του προκαλούν
ενθουσιασμό στον κυπριακό ελληνισμό και φόβο στους Άγγλους κατακτητές. Μετά από
προδοσία ο Αυξεντίου εντοπίζεται σε κρησφύγετο στον Μαχαιρά. Η μάχη για τη
σύλληψή του κράτησε ώρες. Ο Αυξεντίου, διέταξε τους συντρόφους του να παραδοθούν
και έμεινε μόνος. Ήξερε ότι το τέλος του πλησίαζε. Όμως δεν παραδόθηκε. Οι
κατακτητές, αδυνατώντας να τον εξουδετερώσουν με άλλο τρόπο, έριξαν βενζίνη στο
κρησφύγετό του και τον έκαψαν ζωντανό. Τότε μόνο κατάφεραν να συλλάβουν το άψυχο
σώμα του ανυπότακτου αγωνιστή της ελευθερίας. Δεν φαντάστηκαν όμως πως αυτό που
πίστεψαν ως νίκη δική τους αποδείχτηκε νίκη για τον ήρωα. «Φλόγες τινάζονται
ψηλά και σχίζουν το σκοτάδι. Εδώ της λευτεριάς βωμός. Του Μαχαιρά η σπηλιά». Ο
Γρηγόρης μένει αθάνατος στη μνήμη και στην ψυχή όχι μόνο των Ελλήνων, αλλά και
κάθε ελεύθερου ανθρώπου.
Σήμερα, ζώντας σε μια
ημικατεχόμενη πατρίδα και μια κοινωνία που μας πληγώνει με όσα καθημερινά ακούμε
και βιώνουμε, είναι καιρός να στηριχτούμε στις αξίες που βίωσαν οι ήρωες μας,
την ελευθερία, τη δημοκρατία, την εντιμότητα, την ανιδιοτέλεια και την ανθρώπινη
αξιοπρέπεια, αν θέλουμε να οικοδομήσουμε ένα καλύτερο αύριο.
Ας «πάρουμε μια σταγόνα
από το αίμα του Γρηγόρη Αυξεντίου, για να μπολιάσουμε το δικό μας» με το πνεύμα
της θυσίας του, για να μπορέσουμε κι εμείς να θυσιάσουμε το εγώ στον βωμό του
συμφέροντος της δοκιμαζόμενης πατρίδας
μας.
