Οι επικριτικές απόψεις που εκφράστηκαν τις
τελευταίες μέρες, με αφορμή την απάντησή μου προς τον Βουλευτή κ. Γιώργο
Περδίκη αναφορικά με την ύπαρξη οργάνωσης με ρατσιστική ή/και
ξενοφοβική δράση στην Κύπρο, μου δίνουν την ευκαιρία να διευκρινίσω τόσο
την κυβερνητική πολιτική
όσο και τις προσωπικές μου θέσεις επί των
θεμάτων ρατσισμού, ξενοφοβίας και άκρατου εθνικισμού.Ομολογουμένως, η απάντηση του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης στην εν λόγω ερώτηση του κ. Βουλευτή, μπορούσε να παρερμηνευθεί, όπως και έγινε. Η Κυβέρνηση και εγώ έχουμε πλήρη επίγνωση των κυπριακών πραγματικοτήτων και κινδύνων και δεν θεωρούμε ότι τέτοια φαινόμενα δεν παρατηρούνται. Το γεγονός ότι «δεν δύναται να τεκμηριωθεί η σύνδεση οποιασδήποτε οργάνωσης στην Κύπρο με ρατσιστική ή/και ξενοφοβική δράση», όπως αναφέρεται στην απαντητική μας επιστολή, καθόλου δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξαν περιστατικά ή δεν καταγράφηκαν νοοτροπίες που μας έχουν θορυβήσει.
Η σαφής θέση της Κυβέρνησης και εμένα προσωπικά είναι ότι καμία ανοχή υπάρχει σε τέτοιες συμπεριφορές. Αυτό είναι το ισχυρό και ξεκάθαρο μας μήνυμα προς την κοινωνία και το οποίο οφείλαμε να παρουσιάσουμε λιγότερο γραφειοκρατικά και με περισσότερη πειστικότητα ως προς την ευαισθησία μας.
Δεν εθελοτυφλούμε μπροστά στις νοοτροπίες που παρατηρούνται, ούτε είμαστε «τόσο τραγικά αλλού», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει σημερινό δημοσίευμα. Αντιθέτως, τέτοια φαινόμενα «παρακολουθούνται στενά», όπως στενά παρακολουθούμε και τις εξελίξεις, πρακτικές, λάθη και παραλείψεις στην υπόλοιπη Ευρώπη, με στόχο να εφαρμόζουμε ό,τι ορθότερο και πιο αποτελεσματικό στην Κύπρο. Νομοθετικά, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει θωρακιστεί στον τομέα αυτό με τη νομοθεσία που ψηφίστηκε το 2011.
Παρόλα αυτά, το θέμα αυτό δεν αντιμετωπίζεται μόνο με νομοθετικά ή αστυνομικά μέτρα. Πρόκειται για θέμα νοοτροπίας, κουλτούρας και εκπαίδευσης. Έχουμε, ως κοινωνία, αρκετή δουλειά να κάνουμε στον τομέα αυτό, και ως Κυβέρνηση εργαζόμαστε προς αυτή την κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, όμως, θέλω να αναγνωρίσω ότι, συγκρινόμενοι με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η κυπριακή κοινωνία στην συντριπτική της πλειοψηφία και παρά τα όποια ανησυχητικά περιστατικά που έχουν καταγραφεί, δεν ταυτίζεται, δεν στηρίζει και δεν εκδηλώνει τέτοιες απαράδεκτες συμπεριφορές.
