Χαιρετισμός του Κυβερνητικού Εκπροσώπου κ. Πρόδρομου Προδρόμου κατά την ιδιωτική προβολή της ταινίας «Η σφαίρα υπάρχει μέσα μου»
Είναι μεγάλη μου τιμή να βρίσκομαι απόψε εδώ μαζί σας, εκπροσωπώντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Θα ήθελα να απευθύνω τον θερμό χαιρετισμό του προς όλους, δηλώνοντας ταυτόχρονα τη βαθιά του ευαισθησία απέναντι στη μεγαλύτερη πληγή που άφησε πίσω της η εισβολή: τους αγνοούμενους μας και τη βασανιστική αγωνία που πρόσθετα στην απουσία και όλες τις συνέπειες της απώλειας βιώνουν οι οικογένειες τους όλα αυτά τα χρόνια.
Είναι το ζήτημα που πραγματικά μας πονάει πιο πολύ απ’ όλα και αγγίζει όχι μόνο τις οικογένειες που το βιώνουν αλλά όλους, γιατί σε αυτόν τον τόπο όλοι συνδεόμαστε μεταξύ μας και όλοι έχουμε έρθει σε επαφή με οικογένειες που ζουν, περιμένοντας καθημερινά μια πληροφορία για τον άνθρωπό τους. Πρέπει ίσως προσωπικά να πω ότι έλκω την καταγωγή μου από την Άσσια που μόνη εκείνη είχε 84 αγνοουμένους.
Πρόκειται για ταινία που θα μπορούσε να καταταγεί ως docu-drama. Είναι συγκινητικό και πρέπει να το αναφέρουμε, ότι μέσα στην ταινία έβαλε την ίδια την ψυχή του ο γιός του αγνοούμενου Σωτήρη Χατζηπαναγή, ο Πάμπος Χατζηπαναγή, μέσα από πολλές και επίμονες προσπάθειες για να αποδώσει φόρο τιμής στην μνήμη του πατέρα που δεν γνώρισε, αλλά που στιγμή δεν έπαψε να τον συντροφεύει νοερά στη ζωή του.
Μέσα από τα μάτια του Πάμπου, σκιαγραφείται η ζωή του Σωτήρη Χατζηπαναγή, με δραματοποιημένες αληθινές μαρτυρίες εκείνων που τον γνώρισαν, εκείνων που άγγιξε με την παρουσία του στα λίγα (27) χρόνια που πρόλαβε να ζήσει πριν γίνει θυσία για την πατρίδα και την ελευθερία. Σωτήρης Χατζηπαναγής, ένας ακόμα «άγνωστος στρατιώτης», από τις Μένδρες Αμμοχώστου, που άφησε πίσω τη γυναίκα του και δυο γιούς ενός και δυο ετών τότε και που τα οστά του ταυτοποιήθηκαν και παραδόθηκαν στην οικογένειά του το 2006.
Η πραγματοποίηση αυτής της κινηματογραφικής παραγωγής συμπληρώνει και προεκτείνει την ήδη πετυχημένη θεατρική μορφή που είχε πάρει προηγουμένως «Η σφαίρα υπάρχει μέσα μου».
Είναι μια εξαιρετική πρωτοβουλία και θα πρέπει να συγχαρούμε τον γνωστό σκηνοθέτη Πέτρο Χαραλάμπους που ήδη έχει δώσει εξαιρετικό δείγμα γραφής με την πρόσφατη βραβευμένη ταινία του «Boy on the Bridge». Συγχαρητήρια βεβαίως αρμόζουν και στην Αναστασία Τσάμη της TELIA & PAVLA BBDO για το σενάριο. Έπαινος όμως αξίζει και στους χορηγούς στους οποίους οφείλεται αυτή η παραγωγή, τη διαφημιστική εταιρεία TELIA & PAVLA BBDO, τον ΟΠΑΠ , το Γ.Τ.Π., την ΑΤΗΚ, την Αρχιεπισκοπή, τις εταιρείες παραγωγής MOI και Film Etc. Ήταν προφανώς και ευτυχώς συλλογική η προσπάθεια των χορηγών.
Ξέρω ότι σήμερα σε αυτή την αίθουσα βρίσκονται πολλοί άνθρωποι που γνώρισαν ή είχαν κάποια σχέση με τον μέχρι πρότινος αγνοούμενο Σωτήρη Χατζηπαναγή και την οικογένειά του, στη μνήμη του οποίου αφιερώνεται αυτή η ταινία.
Αντιλαμβάνομαι ότι παρόλο που είναι δύσκολο να ξαναζήσετε μέσω αυτής της ταινίας συναισθήματα δύσκολα και οδυνηρά, παράλληλα θα νιώσετε και μια λύτρωση, γιατί αυτό που εσείς νιώσατε θα πάψει να είναι προσωπικό βίωμα αλλά θα γίνει κατανοητό από όλους.
Θα το νιώσουν, με τον ιδιαίτερο τρόπο που μόνο η τέχνη μπορεί, και άλλοι άνθρωποι, όχι μόνο σήμερα εδώ, αλλά και όπου αυτή η ταινία θα ταξιδέψει και θα προβληθεί στο μέλλον. Όπου υπάρχουν Κύπριοι, όπου υπάρχουν Έλληνες, όπου υπάρχουν άνθρωποι που ζουν καθημερινά τις τρομακτικές συνέπειες του πολέμου. Και η πιο οδυνηρή ίσως δεν είναι ο θάνατος, αλλά το να αγνοείς την τύχη του δικού σου ανθρώπου, να νιώθεις αβοήθητος και να μην ξέρεις πώς να το αντιμετωπίσεις.
Όλα αυτά τα χρόνια νομίζω, όλες οι κυβερνήσεις μας και όλοι οι πολιτικοί σε αυτό τον τόπο, όσες διαφορές κι αν είχαμε σε διάφορα θέματα, σε αυτό το θέμα είχαμε όλοι πάντα την ίδια ευαισθησία. Γιατί είναι θέμα ανθρωπιάς και ευαισθησίας πάνω απ΄ όλα. Ένα θέμα που δυστυχώς, με όλους τους πολέμους που μαίνονται σε τόσα σημεία της γης και πολύ κοντά στην περιοχή μας, είναι επίκαιρο περισσότερο από πότε.
Με αυτές τις σκέψεις, με ιδιαίτερη συγκίνηση και με την ευχή να διακριβωθεί σύντομα η τύχη όλων των αγνοουμένων του 1974, ας παρακολουθήσουμε μαζί την ιστορία του Σωτήρη Χατζηπαναγή κι ας γνωρίσουμε όλους τους ανθρώπους που άγγιξε αυτή η σφαίρα.
Σας ευχαριστώ.
