Είναι πραγματικά εκπληκτικό το γεγονός ότι ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος παρουσιάζεται προβληματισμένος για την κατάληξη της Διάσκεψης για την Κύπρο στο Κραν Μοντανά, την ώρα που ουδέποτε την επιθυμούσε και την αντιστρατευόταν από πρωίας μέχρι νυκτός.
Και αυτό, παρά το ότι ο κυπριακός λαός έγινε μάρτυρας του γεγονότος πως, για πρώτη φορά στην ιστορία του κυπριακού προβλήματος, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης κατάφερε να φέρει την Τουρκία απέναντί μας και ενώπιον της διεθνούς κοινότητας για να διαπραγματευτεί και τέθηκε προ των ευθυνών της για τη διεθνή διάσταση του προβλήματος, την εισβολή και την κατοχή.
Και μάλιστα με τον ΓΓ του ΟΗΕ να υιοθετεί τη θέση μας ότι το ζήτημα της ασφάλειας είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για την επίτευξη λύσης του Κυπριακού και ότι η Συνθήκη Εγγυήσεων και τα επεμβατικά δικαιώματα θα πρέπει να τερματιστούν.
Εκείνο που θα πρέπει να εξηγήσει ο κ. Παπαδόπουλος στον κυπριακό λαό είναι: ποια είναι η νέα αυτή στρατηγική που προτείνει, εκτός από τα αόριστα περί κόστους που θα προκαλέσει στην Τουρκία;
Θα είναι η επιδίωξη λύσης εκτός των παραμέτρων του ΟΗΕ, δηλαδή της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, όπως απαιτούν τα κόμματα που υποστηρίζουν την υποψηφιότητά του; Κάτι τέτοιο μόνο τις επιδιώξεις της Τουρκίας θα πετύχαινε.
