Ομιλία
Υπουργού Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων
κ.
Μάριου Δημητριάδη
στο
ετήσιο μνημόσυνο του ήρωα Γιαννάκη Ταλιώτη
«Τους
ήρωες δεν τους βρίσκεις ποτέ στο σκοτάδι» , είχε πει ο Αριστοφάνης.
Ο
Γιαννάκης Ταλιώτης όχι μόνο δεν κρυβόταν στο σκοτάδι, αλλά ως γνήσιος ήρωας,
βρέθηκε στην προμετωπίδα του χρέους και της προσφοράς, όταν δέχθηκε το κάλεσμα
από την πατρίδα τον Αύγουστο του 1964. Έπεσε μαχόμενος στην
κορυφογραμμή των Κοκκίνων και του Παχύαμμου, κατά την τουρκική επιδρομή, που
ακολούθησε τις διακοινοτικές συγκρούσεις.
Στρατεύτηκε
στους αγώνες της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας από πολύ νωρίς, από την εφηβεία
του. Η σύντομη ζωή του μοιάζει μυθιστόρημα, στο οποίο πρωταγωνιστεί ο
πατριωτισμός και η λεβεντιά του νεαρού ήρωα.
Μόλις
16 χρονών εντάσσεται στους λόχους εθελοντών, για αντιμετώπιση της πρώτης
απόπειρας των ακραίων στοιχείων της τουρκοκυπριακής κοινότητας να δημιουργήσουν
τις προϋποθέσεις της διχοτόμησης. Ο λαός μας αντιστάθηκε για να διαφυλάξει τη
νεαρή, τότε, Κυπριακή Δημοκρατία από την απειλή της διχοτόμησης, που αργότερα
επιβλήθηκε δια πυρός και σιδήρου, κάτω από τις γνωστές τραγικές συνθήκες.
Ο
έφηβος Γιαννάκης Ταλιώτης λαμβάνει μέρος σε όλες τις μάχες της Πάφου όπου και
διακρίνεται. Αλλά η δράση του δεν σταματά εκεί. Μαζί με τον αδελφό του Νίκο
Ταλιώτη είναι από τους πρώτους που κατατάσσονται στον εθελοντικό λόχο, υπό τον
Δημήτρη Κωνσταντινίδη, στους λόφους της Τηλλυρίας, για να ανακόψουν την
επιχειρούμενη από τους Τούρκους, επέκταση του θύλακα Κοκκίνων-Μανσούρας-Λεύκας.
Από
τις 5 ως τις 8 Αυγούστου 1964 στους δύσβατους λόφους των Κόκκινων και της
Μανσούρας, γράφονται σελίδες ηρωισμού και αυταπάρνησης. Σε συνθήκες πείνας και
δίψας, κάτω από τον καυτό ήλιο οι εθελοντές αποκρούουν με επιτυχία αλλεπάλληλες
προσπάθειες των Τούρκων να δημιουργήσουν ένα ευρύ προγεφύρωμα.
Μόνο
όταν δυνάμεις της νεοσύστατης τότε Εθνικής Φρουράς έρχονται να τους
αντικαταστήσουν, οι εθελοντές μαχητές αποσύρονται στον Παχύαμμο, για λίγη
ανάπαυλα. Ωστόσο, και στη δεύτερη γραμμή του πυρός, δέχονται τις ανελέητες
επιθέσεις της τουρκικής αεροπορίας, που ανενόχλητη επιτίθεται αδιακρίτως σε
μάχιμους και αμάχους.
Ο
Γιαννάκης Ταλιώτης συνεχίζει να μάχεται. Το πολυβόλο του κροταλίζει για ώρες
εναντίον των τουρκικών αεροπλάνων και θα σιγήσει μόνο, όταν μια σφαίρα μυδραλίου
των αεροπλάνων τον βρίσκει στην καρδιά. Τα βουνά της Τηλλυρίας, γίνονται ο τόπος
της θυσίας του υπέροχου δεκαεξάχρονου έφηβου αγωνιστή, ο οποίος περνά στο πάνθεο
των ηρώων.
Φίλες και φίλοι,
«Οτιδήποτε
αξίζει να πεθάνεις για αυτό, αξίζει επίσης να ζήσεις για αυτό», είχε
επισημάνει κάποτε ο Αμερικανός συγγραφέας Joseph Heller
.
Οι
ήρωές μας, όπως ο Γιαννάκης Ταλιώτης, δεν πολέμησαν για να γίνουν ήρωες και για
να τους μνημονεύουμε. Δεν είχαν στο μυαλό τους τις τιμές και τις εκδηλώσεις προς
τιμή τους, που θα ακολουθούσαν. Πολέμησαν για υπερασπιστούν τα πάτρια εδάφη, να
προασπιστούν τα συμφέροντα της πατρίδας μας, για να αποτρέψουν τη διχοτόμησή της
και για να δημιουργήσουν τις συνθήκες για ένα καλύτερο και πιο ελπιδοφόρο
αύριο.
Οφείλουμε
να πράξουμε ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό, για να απαλλάξουμε τον τόπο μας από τα
δεσμά της κατοχής της μισής μας πατρίδας. Οφείλουμε να δώσουμε κάθε ικμάδα των
δυνάμεών μας για να πετύχουμε την επανένωση της πατρίδας μας. Το οφείλουμε στους
ήρωες μας, που έδωσαν τη ζωή τους για μια πατρίδα ελεύθερη. Μόνο με αυτό τον
τρόπο θα τιμήσουμε τη θυσία τους. Διασφαλίζοντας τις προοπτικές, για να
παραμείνει ο Κυπριακός Ελληνισμός ασφαλής στη γη των πατέρων του.
Σαράντα
ένα χρόνια κατοχής, φίλες και φίλοι, είναι υπερβολικά πολλά. Έφθασε επιτέλους το
πλήρωμα του χρόνου για να τερματιστεί η απαράδεκτη αυτή κατάσταση, η οποία
συντελεί στην παγίωση των τετελεσμένων της κατοχής, το ξεπούλημα των
ελληνοκυπριακών περιουσιών στην κατεχόμενη πατρίδα μας και την αύξηση του
εποικισμού.
Προσβλέπουμε
σε μια βιώσιμη και λειτουργική λύση, σε ένα ενιαίο και σύγχρονο ευρωπαϊκό
κράτος, που να διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και να δίδει την ίδια
ώρα τη δυνατότητα της προοπτικής και του μέλλοντος.
Ας
συστρατευθούμε λοιπόν, για να δημιουργήσουμε μια Κύπρο απαλλαγμένη από τα λάθη
του παρελθόντος. Μια Κύπρο της ειρήνης, της σταθερότητας, της ευημερίας και της
προκοπής. Μια Κύπρο, όπως την ονειρευτήκαμε και την οραματίστηκαν όλοι όσοι
έδωσαν τη ζωή τους για αυτήν.
Σας
ευχαριστώ.
