Δέκα
χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το
ηρωικό «όχι» της Κύπρου στο σχέδιο
Ανάν.
Στο δημοψήφισμα της
24ης Απριλίου 2004, το
76% των Ελληνοκυπρίων απέρριψαν το σχέδιο
του τότε Γ.Γ του ΟΗΕ για επίλυση του
Κυπριακού,
στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα πως η Κύπρος
δεν πρόκειται να δεχτεί κανέναν συμβιβασμό
που θα θίγει τα εθνικά της συμφέροντα.
Το
δημοψήφισμα αποτελεί κορυφαία
στιγμή στη σύγχρονη κυπριακή ιστορία
γιατί ήταν η πρώτη φορά από την ίδρυση
της νεοσύστατης Κυπριακής Δημοκρατίας
που κλήθηκε ο λαός να εκφράσει άποψη
επί του Συντάγματος, κάτι που δεν έγινε
το 1960, όταν μας επιβλήθηκε το δοτό
Σύνταγμα της Ζυρίχης με όλες τις εγγενείς
του αδυναμίες.
Αξέχαστο
θα μείνει το διάγγελμα του αείμνηστου
Τάσσου Παπαδόπουλου όταν με δάκρυα στα
μάτια τόνισε: «Δεν μπορώ
να αποδεχθώ και να υπογράψω το Σχέδιο
Ανάν όπως, τελικά, διαμορφώθηκε. Παρέλαβα
Κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο. Δεν θα
παραδώσω “κοινότητα” χωρίς δικαίωμα
λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα».
Και
όλα αυτά, έναντι κενών, παραπλανητικών,
δήθεν, προσδοκιών. Έναντι της ανεδαφικής
ψευδαίσθησης, ότι η Τουρκία θα τηρήσει
τις δεσμεύσεις της. Ο Kυπριακός
λαός έχει αποδείξει πως δεν φοβάται να
υψώσει το ανάστημα του και να αντισταθεί
σε οποιοδήποτε νόθο σχέδιο που δεν
ικανοποιεί τις προσδοκίες του.
Ο
νέος γύρος διαπραγματεύσεων ανάμεσα
στον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τον Ντερβίς
Έρογλου που έχει ξεκινήσει από τον
περασμένο Φεβρουάριο στην βάση του
κοινού ανακοινωθέντος, αποτελεί μια
ακόμα συμφωνία άτακτης υποχώρησης της
δικής μας πλευράς, εφόσον εμπεριέχει
αρκετές ασάφειες. Στο κοινό ανακοινωθέν
δεν γίνονται αναφορές στα περιουσιακό,
στο εδαφικό, στις εγγυήσεις και στην
ανάγκη αποκατάστασης των καταπατημένων
ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ε/κ. Αντίθετα,
γίνονται αναφορές σε τριπλές ιθαγένειες
και στο κεφάλαιο διακυβέρνησης που
είναι και πάγιες τουρκικές αξιώσεις.
Σε
αυτές τις διαπραγματεύσεις η Ε/κ πλευρά
εμφανίζεται οικονομικά ευάλωτη, έχοντας
ωστόσο ένα «Άσσο στο μανίκι» που λέγεται
φυσικός ορυκτός πλούτος. Ο
Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα
πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός
ώστε ορθολογιστικά να καθορίσει τις
επόμενες κινήσεις και να διαμορφώσει
σωστή ενεργειακή
πολιτική της χώρας εδραιώνοντας
μία ισχυρή συνεργασία σε πολλαπλά
επίπεδα μεταξύ Κύπρου-Ισραήλ.
Δέκα
χρόνια μετά το δημοψήφισμα, η Κύπρος
αναζητά εναγωνίως εκείνη τη λύση που
θα διασφαλίζει απομάκρυνση των
στρατευμάτων κατοχής, αποκατάσταση των
καταπατημένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων,
θα ενώνει το νησί και θα συνάδει πλήρως
με το ευρωπαϊκό κεκτημένο χωρίς εκπτώσεις.
Μόνο σε μια τέτοια λύση θα μπορεί ο
Κυπριακός Ελληνισμός ανεπιφύλακτα να
πει το μεγάλο «ΝΑΙ».
Γραφείο
τύπου Ευρωβουλευτή
24/04/14
