Ο
Άγιος Νικόλαος είναι ένα γραφικό χωριό στους πρόποδες της νότιας
πλευράς της οροσειράς του Πενταδακτύλου και απέχει δεκατέσσερα
χιλιόμετρα από την κωμόπολη του Λευκονοίκου. Σήμερα ο Άγιος Νικόλαος, όπως και το Λευκόνοικο, βρίσκονται
υπό τουρκική κατοχή. Οι τριακόσιοι περίπου κάτοικοι του πριν την
εισβολή έχουν σκορπίσει σε όλες τις περιοχές της ελεύθερης Κύπρου.
Μέχρι το τραγικό καλοκαίρι του 1974 ο Άγιος
Νικόλαος ήταν ένα ήρεμο χωριό και οι φιλήσυχοι κάτοικοι του ασχολούνταν
κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Όλοι σχεδόν οι μαθητές του
φοιτούσαν στο Γυμνάσιο του Λευκονοίκου και διακρίνονταν για την
επιμέλεια και το ήθος τους. Ήταν η ήσυχη ειρηνική ζωή μιας αγροτικής
κοινότητας
,
όπου οι άνθρωποι με τον μόχθο και τον τίμιο ιδρώτα τους καλλιεργούσαν
τη γη τους, ανέθρεφαν τα παιδιά τους και γεύονταν τις απλές χαρές και
τις λύπες της ζωής.
Το καλοκαίρι του
1974
σαν αστροπελέκι, με τη φωτιά και το σίδερο της τουρκικής εισβολής,
μοίρασε στα δυό την πατρίδα μας, τα όνειρα μας, τη ζωή μας. Μαζί με
τόσους άλλους, οι κάτοικοι του Αγίου Νικολάου παίρνουν τον δρόμο της
προσφυγιάς. Μιας πικρής προσφυγιάς που συνεχίζεται για τριανταοκτώ
χρόνια. Οι πρόσφυγες του Αγίου Νικολάου δεν ξεχνούν, δεν λυγίζουν, δεν
παραδίδονται, δεν ξεγράφουν, δεν απεμπολούν, δεν αλλοτριώνονται.
Στεριωμένοι στις ρίζες τους συντηρούν την οντότητα του Αγίου Νικολάου
και μεταφέρουν τη ταυτότητα τους στα παιδιά και τα εγγόνια τους.
Η σημερινή εκδήλωση είναι εξόχως
συγκινητική. Είναι η απόδειξη ότι ο λαός μας κρατάει την πίστη και τις
παραδόσεις του, τις περνάει από γενιά σε γενιά, αντιμετωπίζει
δημιουργικά το παρόν και ατενίζει με αυτοπεποίθηση το μέλλον.
Οι
πρόσφυγες του Αγίου Νικολάου θεμελιώνουν σήμερα την εκκλησία του Αγίου
τους στην προσφυγιά, εδώ στον Μαθιάτη. Σφραγίζουν την οντότητα και
σφυρηλατούν την ενότητα τους πάνω στην πίστη τους, στο όνομα του Αγίου
τους. Ο σημερινός θεμέλιος λίθος είναι εκδήλωση ουσιαστική και
συμβολική. Και κυρίως είναι έκφραση πίστης, αισιοδοξίας και ελπίδας για
το μέλλον.
Οι κάτοικοι του Αγίου Νικολάου στέλνουν
σήμερα το μήνυμα ότι ο λαός μας δεν χάνεται, δεν παραιτείται και δεν
αποπροσανατολίζεται. Με το βλέμμα στραμμένο στην κατεχόμενη γη μας
κρατάμε ζωντανή την ελπίδα και φυλάμε τις θερμοπύλες της ιστορικής
παράδοσης και της μακραίωνης διαδρομής σε αυτή τη γη
.
Ο Άγιος Νικόλαος, το ταπεινό χωριουδάκι της
νότιας πλευράς του Πενταδακτύλου, δίνει σήμερα μαθήματα υψηλής εθνικής
αυτογνωσίας και ξεχωριστής εθνικής συνείδησης
. Σήμερα οι πρόσφυγες κάτοικοι του Αγίου Νικολάου θεμελιώνουν μια Εκκλησία, μια κιβωτό για να κρατάνε άσβεστη τη
φλόγα της ιστορικής συνέχειας, ακέραιη την ταυτότητα, τις ελπίδες, τα
όνειρα, το κουράγιο, τη θέληση, τον αγώνα της επιστροφής.
Χίλια χρόνια αν περάσουν δεν πεθαίνουμε σκλάβοι, λέει ο Ποιητής. Όσα χρόνια κι’
αν περάσουν, οι πρόσφυγες δεν θα πάψουμε να διεκδικούμε τα δικαιώματα μας, για μια ελεύθερη και επανενωμένη Κύπρο, μια πατρίδα ειρηνική και δίκαιη για όλους τους ανθρώπους της.
Μόνο συγχαρητήρια και έκφραση βαθιάς
εκτίμησης αξίζουν στους φίλους, συντοπίτες πρόσφυγες του Αγίου Νικολάου.
Να’ στε πάντα καλά και σύντομα να ανταμώσουμε και να γιορτάσουμε στα
ελεύθερα χωριά και τις πόλεις μας.
|
