Σήμερα που η Ευρώπη περνά ίσως τη βαθύτερη
της κρίση και αμφισβητείται εκ των έσω και εκ των έξω, γιορτάζουμε την
ευρωπαϊκή Ιδέα και το ευρωπαϊκό όραμα. Σήμερα το στοίχημα είναι να βρει
ξανά η Ευρώπη τον βηματισμό της και να κάνει τη νέα αρχή προς την
ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η Κύπρος και οι πολίτες της αισθάνονται πικρία, διότι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη δεν ήταν αυτή που ανέμεναν. Σε αυτή την αδύναμη στιγμή για την Ευρώπη, ορισμένοι, αβασάνιστα, καλλιεργούν τον ευρωσκεπτικισμό και προτείνουν δρόμους εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο σημερινό διεθνές περιβάλλον των σκληρών ανταγωνισμών, όπου ελλοχεύουν οικονομικοί, γεωπολιτικοί και άλλοι κίνδυνοι, δεν υπάρχουν μεγάλα περιθώρια, ειδικά σε μικρά κράτη, να διατηρήσουν αξιόπιστο και αποτελεσματικό ρόλο σε περιφερειακά και σε διεθνή θέματα, ακολουθώντας μοναχική πορεία εκτός της ευρωπαϊκής οικογένειας.
Όσο εκ των πραγμάτων και αν βάλλεται το κοινωνικό μοντέλο της Ευρώπης και όσο περιορίζεται λόγω των οικονομικών συνθηκών, οι αρχές της ενωμένης Ευρώπης παραμένουν το πλέον συμβατό με τις ανθρώπινες και κοινωνικές ανάγκες ιδεώδες. Μέσα στις δυσκολίες αυτές για τις οποίες έχουμε πλήρη επίγνωση, η Ευρώπη έχει τη δυνατότητα να κρατήσει και τη συνοχή της και την προοπτική της.
Παρά τα φαινόμενα πολιτικής ακρότητας και κοινωνικής περιθωριοποίησης, για τους λαούς της Ευρώπης υπάρχει μια οδός: Μόνο ενωμένοι οι Ευρωπαίοι μπορούν να έχουν ρόλο στο παγκόσμιο γίγνεσθαι και μόνο ενωμένοι μπορούν να καταξιώσουν την ιστορική μοίρα της Ηπείρου που έδωσε τη δημοκρατία στον κόσμο, έφερε μεγάλες επιστημονικές ανακαλύψεις και κατέθεσε την κοινωνική αλληλεγγύη ως τρόπο καθημερινής συμπεριφοράς των κρατών και των πολιτών.
