Καταρχήν, χαιρετίζουμε το γεγονός ότι το ΑΚΕΛ αναγνωρίζει ότι η πολιτική του Προέδρου της Δημοκρατίας στο Κυπριακό οδήγησε σε στήριξη από τον ΟΗΕ, την ΕΕ, ακόμη και από τη Βρετανία, της θέσης για τερματισμό των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων από την πρώτη ημέρα της λύσης, στη δραστική μείωση των κατοχικών στρατευμάτων και στην πλήρη αποχώρησή τους μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, και ότι μοναδικό θέμα συζήτησης παρέμεινε το κατά πόσον θα υπήρχε ρήτρα αποχώρησης ή αναθεώρησης για τους 650 στρατιώτες της ΤΟΥΡ.ΔΥ.Κ.
Δηλαδή όσα περιελάμβανε το πλαίσιο Γκουτέρες.
Από την άλλη, όμως, δεν αντιλαμβανόμαστε πού διαφωνεί το ΑΚΕΛ και θεωρεί ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ασκεί πολιτική πρόταξης, αλλά και τί διαφορετικό από τον Πρόεδρο εισηγείται το ΑΚΕΛ, όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δηλώνει ξεκάθαρα ότι είναι έτοιμος να επιστέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων εάν και η Τουρκία είναι έτοιμη να αποδεχθεί το πλαίσιο Γκουτέρες;
Η συνεχιζόμενη τακτική του ΑΚΕΛ, με εμφανέστατες τις προεκλογικές σκοπιμότητες, κινδυνεύει να οδηγήσει και πάλι στο συμπέρασμα από τρίτους ότι τάχα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ακολουθεί πολιτική πρόταξης, όταν κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Αυτή [είναι] η τακτική του ΑΚΕΛ [ακόμη] κι αν εγκυμονεί κινδύνους.
