Τιμούμε σήμερα την 73η επέτειο της 28ης Οκτωβρίου του 1940, την επέτειο ενός έπους «ηρωικού» και συνάμα «πένθιμου», για να δανειστούμε το στίχο του νομπελίστα ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη. Ο ηρωισμός αυτός των Ελλήνων, ωσάν έτοιμος από καιρό, ανέβλυσε ως
χείμαρρος ορμητικός παρασύροντας στο πέρασμά του τις πολεμικές ιαχές
των Ιταλών, που απαιτούσαν ελεύθερη διέλευση και παραχώρηση ελληνικών
εδαφών για τον στρατό τους
. Μέσα σε αντίξοες καιρικές συνθήκες, μέσα στο κρύο και τη βροχή, με μόνη συντροφιά «το αργό και το βαρύ των κανονιών, το ξερό και το γρήγορο των πολυβόλων» οι Έλληνες φαντάροι στάθηκαν αγέρωχοι και δίδαξαν για
μία ακόμη φορά σε ολόκληρο τον κόσμο πώς πολεμούν οι ήρωες. Με τη δράση
τους κατάφεραν όχι μόνο να αποκρούσουν την επίθεση των Ιταλών στα βουνά
της Πίνδου, αλλά με ανδρεία μοναδική επανέκτησαν την ελληνική Βόρεια Ήπειρο. Οι Άγιοι Σαράντα, το
Αργυρόκαστρο και η Κορυτσά έγιναν τραγούδι στα χείλη των Ελλήνων και
ύμνος ελευθερίας και αντίστασης ενάντια στις δυνάμεις του φασισμού.
Αναπόφευκτα, όμως, αυτή ήταν και μία
περίοδος «πένθιμη», όχι μόνο για τον Ελληνισμό αλλά και ολόκληρη την
ανθρωπότητα που βίωσε τον πόλεμο και τον ανθρώπινο πόνο στην πιο μεγάλη του ένταση. Σε
αυτόν τον τιτάνιο αγώνα σημαντική υπήρξε η συνεισφορά των Κυπρίων. Από
την πρώτη στιγμή που εκδηλώθηκε ο πόλεμος οι Κύπριοι κατατάχθηκαν
εθελοντές και συγκρότησαν το δικό τους «Κυπριακό Σύνταγμα».
Αναμετρήθηκαν με τις Δυνάμεις του Άξονα στην Αίγυπτο, πολέμησαν στη
Γαλλία, ενίσχυσαν τα αδέλφια τους στο ελληνοαλβανικό μέτωπο. Οι Κύπριοι
σε όλα τα μέτωπα, χωρίς δισταγμό έδωσαν την ίδια τη ζωή τους θυσία στο
υπέρτατο ιδανικό της ελευθερίας, της ελευθερίας την οποία τόσο πολύ αγάπησαν και την οποία για αιώνες στερήθηκαν.
Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου του 1940 είναι
από μόνη της ένα μεγάλο μάθημα ζωής. Ένα μάθημα ζωής για όλα εκείνα τα
ιδανικά που εξυψώνουν τον άνθρωπο και τα οποία ισοπέδωσε η βία και ο πόλεμος. Ένα σημαντικό μάθημα ζωής για την εσωτερική
δύναμη που πρέπει να έχει ο άνθρωπος για να ξεπεράσει την καταστροφή
και τον όλεθρο και να κτίσει από την αρχή ένα καινούργιο και πιο
αισιόδοξο μέλλον. Ένα σημαντικό μάθημα ζωής για το πόσο ισχυροί γινόμαστε όταν ενώνουμε τις δυνάμεις μας ενάντια σε ό,τι φαντάζει πανίσχυρο και άτρωτο. Τέλος, είναι η επέτειος της 28ης του Οκτώβρη ένα μάθημα ζωής, για να αφήσουμε στο παρελθόν όλα όσα πλήγωσαν την ανθρωπότητα και τον κόσμο μας: τη βία, το μίσος, τις διακρίσεις και τον εξευτελισμό της ίδιας της ζωής.
Αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες, φοιτητές και φοιτήτριες,
Φάρος φωτεινός και πυξίδα ασφαλής για μια
πιο αισιόδοξη πορεία στο μέλλον δεν μπορεί παρά να είστε εσείς, η νέα
γενιά. Αντλήστε δύναμη και πίστη από όλους εκείνους που χωρίς δεύτερη
σκέψη ξύπνησαν μια αυγή με το βουητό των σειρήνων και βρέθηκαν πριν
τελειώσει η μέρα στα χιονισμένα βουνά της Πίνδου, υπερασπιζόμενοι την
αγαπημένη τους πατρίδα. Αυτοί, που έμειναν εκεί, «από το χρέος μη
κινούντες, δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις», ας αποτελέσουν τα
φωτεινά μας παραδείγματα. Αυτοί που πάτησαν στα χνάρια μιας ένδοξης
ιστορίας και τη λάμπρυναν ας γίνουν και το δικό μας φωτεινό πρότυπο, σε
κάθε δύσκολη στιγμή, σε κάθε περίσταση που μοιάζει ανυπέρβλητη, σε κάθε
εμπόδιο που σήμερα μπορεί να φαίνεται αξεπέραστο.
Αυτήν την τιμή ας επιφυλάξουμε στους ήρωές μας. |
|
