Χαιρετισμός
του Επιτρόπου Προεδρίας κ. Φώτη Φωτίου
σε
σχολική εκδήλωση για τους αγνοούμενους
Πρωτοβουλία του Ενιαίου Λυκείου Κύκκου Β’ και του Α’ Πειραματικού Λυκείου
Θεσσαλονίκης «Μανώλης Ανδρόνικος»
Πρώτιστα
θα ήθελα να συγχαρώ εσάς, τους μαθητές του Ενιαίου Λυκείου Κύκκου Β´, καθώς και
τους καθηγητές σας, για την πρωτοβουλία σας να ασχοληθείτε με το τραγικό
πρόβλημα των αγνοουμένων μας και των οικογενειών τους. Η πρωτοβουλία αυτή σας
τιμά ιδιαίτερα, καθώς και τη διεύθυνση του σχολείου σας.
Ιδιαίτερα
καλωσορίζω στην Κύπρο τους μαθητές του Α´ Πειραματικού Λυκείου Θεσσαλονίκης με
τους συνοδούς καθηγητές τους. Είναι μια συνάντηση αδελφοσύνης και αγάπης, ένα
συναπάντημα στο οποίο τα παιδιά θα μπορέσουν να ενημερωθούν και να μοιραστούν
τις σκέψεις τους για το ανθρωπιστικό πρόβλημα των αγνοουμένων μας.
Στον
μακρύ κατάλογο των αγνοουμένων μας είναι καταχωρημένες υποθέσεις στρατιωτών,
πολιτών, γυναικών, γερόντων και παιδιών, κάποια από τα οποία είναι της ίδιας
ηλικίας με τη δική σας. Οι οικογένειες των αγνοουμένων μας βιώνουν το
καθημερινό μαρτύριο της αβεβαιότητας της τύχης των αγαπημένων τους προσώπων για
πέραν των τεσσάρων δεκαετιών. Υπάρχουν και οικογένειες αγνοουμένων, οι οποίες
δεν γνωρίζουν την τύχη των δικών τους από την περίοδο του 1963, δηλαδή πέραν του
μισού αιώνα. Αυτό δεν είναι μόνο απαράδεκτο, αλλά και απάνθρωπο.
Απάνθρωπη
είναι και η στάση της κατοχικής δύναμης, της Τουρκίας, η οποία είναι υπεύθυνη
για τη δημιουργία του προβλήματος των Ελληνοκυπρίων και Ελλαδιτών αγνοουμένων
της τουρκικής εισβολής.
Παρά
τις προσπάθειες, τόσο των οικογενειών των αγνοουμένων, όσο και της Κυπριακής
Κυβέρνησης, σε όλα τα διεθνή φόρα, η Τουρκία εξακολουθεί να μην συνεργάζεται
στην επίλυση ενός ανθρωπιστικού προβλήματος που η ίδια δημιούργησε και συντηρεί,
προκαλώντας τόσο πόνο σε χιλιάδες οικογένειες. Είναι η κατοχική δύναμη που
αρνείται με περιφρόνηση να εφαρμόσει τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου
Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπως και τις πρόνοιες ψηφισμάτων του Συμβουλίου της
Ευρώπης, καθώς και άλλων Διεθνών Οργανισμών.
Ενδεικτικό
της τραγικής κατάστασης που επικρατεί σήμερα είναι η δραματική μείωση στον
αριθμό λειψάνων Ελληνοκυπρίων που εντοπίζονται στις κατεχόμενες περιοχές. Αν η
τάση αυτή συνεχιστεί, το 2017 δεν θα υπάρχουν λείψανα Ελληνοκυπρίων στο
ανθρωπολογικό εργαστήριο της ΔΕΑ. Ο κίνδυνος για τερματισμό των προσπαθειών για
επίλυση του προβλήματος στα πλαίσια της ΔΕΑ, είναι δυστυχώς ορατός, με
αποτέλεσμα οι πλείστες των οικογενειών των Ελληνοκυπρίων και Ελλαδιτών
αγνοουμένων να μην πληροφορηθούν ποτέ για την τύχη των δικών τους. Να επισημάνω
εδώ ότι από τους 1.508 καταγεγραμμένους Ελληνοκύπριους αγνοούμενους εξακολουθούν
να αγνοούνται οι 1.025 και αυτό μετά από δέκα χρόνια λειτουργίας του
προγράμματος της ΔΕΑ.
Ένα
άλλο σοβαρό θέμα είναι οι μετακινήσεις οστών. Η παράδοση μερικών οστών στις
οικογένειες των Ελληνοκυπρίων αγνοουμένων δεν αποτελεί για μας πλήρη
διευκρίνιση της τύχης των αγαπημένων τους προσώπων. Η κατοχική δύναμη έχει την
ευθύνη και την υποχρέωση να παράσχει όλες τις πληροφορίες και τα στοιχεία που
υπάρχουν στα αρχεία του τουρκικού στρατού, ώστε να δοθούν στις οικογένειες των
αγνοουμένων πειστικές και τεκμηριωμένες απαντήσεις για την τύχη των δικών τους.
Χωρίς τις πληροφορίες αυτές από τα αρχεία του τουρκικού στρατού και την υπόδειξη
μαζικών τάφων από τους Τούρκους, το πρόγραμμα της ΔΕΑ θα αντιμετωπίσει σοβαρό
πρόβλημα, με τραγικές συνέπειες ιδιαίτερα για τους συγγενείς των αγνοουμένων.
Η
Κυβέρνηση πάρα τις δυσκολίες, τα προσκόμματα και την άρνηση της κατοχικής
δύναμης να συνεργαστεί στην επίλυση του προβλήματος συνεχίζει και θα συνεχίσει
τις προσπάθειές της, εντός και εκτός Κύπρου, ώστε να διευκρινιστεί πλήρως και η
τύχη του τελευταίου αγνοούμενου μας. Αυτό αποτελεί όχι μόνο υποχρέωση, αλλά και
καθήκον σε όλους αυτούς που χάθηκαν αγωνιζόμενοι σε έναν άνισο και προδομένο
αγώνα για την ελευθερία και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας.
Από
πλευράς μας θα συνεχίσουμε τον δύσκολο αυτό αγώνα, ευελπιστώντας ότι έστω και
μετά από μισό αιώνα θα τερματιστεί η αναλγησία που επιδεικνύει η κατοχική δύναμη
και σε αυτό το ανθρωπιστικό πρόβλημα.
Καταλήγοντας
θα ήθελα να σας συγχαρώ για ακόμη μια φορά για την πρωτοβουλία σας ευελπιστώντας
ότι και άλλοι θα ακολουθήσουν το παράδειγμά σας.
__________
