Απόσπασμα από την
ομιλία του τέως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια, στη
συνεστίαση των Δικωμιτών, του Σωματείου «Δίκωμο ‘74».
16/05/2014,
20:30
Πολιτιστική αίθουσα
«Μελίνα Μερκούρη», Λευκωσία
Σε προεκλογικές περιόδους οι ηγέτες της δεξιάς και του κέντρου, αλλά και οι δήθεν ανεξάρτητοι υποψήφιοι κάνουν λάβαρο τους τη δημαγωγία και τον λαϊκισμό. Η δημαγωγία, ο λαϊκισμός η διαστρέβλωση και δυστυχώς το ψέμα που επιστρατεύονται τώρα στη διάρκεια της εκλογικής αντιπαράθεσης για το Ευρωκοινοβούλιο, είναι δυστυχώς άνευ προηγουμένου. Βλέπει κανείς και ακούει συζητήσεις μέσα από τις οποίες γίνονται τοποθετήσεις που τον κάνουν να διερωτάται αν οι φορείς τους ζουν στην Κύπρο, στον πλανήτη γη ή σε άλλο πλανήτη.
Επιμένουν, παρά το γεγονός ότι η έρευνα της Επιτροπής Θεσμών της Βουλής ξεγύμνωσε στην κυριολεξία τους κατήγορους της Αριστεράς και της διακυβέρνησης της, να φορτώνουν την ευθύνη της οικονομικής κρίσης στην προηγούμενη κυβέρνηση. Ακούμε τους ηγέτες του Συναγερμού να διακηρύσσουν ότι τα όσα απώλεσαν οι εργαζόμενοι, μαζί και οι συνταξιούχοι, οφείλονται σε αποφάσεις της προηγούμενης κυβέρνησης, ότι η μη λήψη μέτρων αντιμετώπισης του δημοσιονομικού ελλείμματος και του δημόσιου χρέους, είναι η αιτία της οικονομικής κρίσης. Και το πιο εξωφρενικό το οποίο αναμασούσε η ηγεσία του Συναγερμού, αλλά και ο κύριος Νικόλας Παπαδόπουλος, σημερινός πρόεδρος του ΔΗΚΟ, είναι ότι η οικονομική κρίση οφείλεται στις αλόγιστες κοινωνικές δαπάνες της προηγούμενης κυβέρνησης.
Ακόμα και οι μεσσίες που εμφανίστηκαν, όπως ο κύριος Λιλλήκας, ο κύριος Πλατής και ο συνδυασμός του και όλοι όσοι συνέδραμαν να εκλεγεί ο κ. Αναστασιάδης στην προεδρία, διαρρηγνύουν σήμερα τα ιμάτια τους για τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ακολουθεί η σημερινή κυβέρνηση, για το μνημόνιο υποταγής που υπέγραψε ο κ. Αναστασιάδης, για τις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα των ημικρατικών οργανισμών, ως να μην γνώριζαν όταν έστρωναν χαλί στον κ. Αναστασιάδη να οδηγηθεί στο προεδρικό, ότι θα ακολουθούσε στα σίγουρα αυτές τις πολιτικές. Ακούω, μάλιστα, με έκπληξη τον εκπρόσωπο του κυρίου Νικόλα Παπαδόπουλου, να λέει ότι ο κύριος Παπαδόπουλος υπέβαλλε προτάσεις για μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης, αλλά δεν εισακούετο από την προηγούμενη κυβέρνηση.
Πρώτον, ο κύριος Παπαδόπουλος παρέσυρε την κοινοβουλευτική ομάδα του ΔΗΚΟ να συνταχθεί με τον Συναγερμό και κάποιους άλλους στη Βουλή των Αντιπροσώπων και μετέτρεψαν το σώμα σε κυβερνώσα βουλή, στερώντας το κράτος 360 τόσα εκατομμύρια ευρώ το χρόνο έσοδα, τα οποία θα αντλούντο από νομοσχέδια που κατέθεσε η κυβέρνηση και δεν εγκρίνονταν, είτε από στέρηση εσόδων, με προτάσεις – νόμων που περνούσαν, ως πλειοψηφία. Την ίδια ώρα μας κατηγορούσε επειδή υπερασπιζόμασταν τα δικαιώματα των εργαζομένων, ότι την Κύπρο κυβερνούν τα συνδικάτα.
Δεύτερο, ο κύριος Παπαδόπουλος είναι ένας από αυτούς που όταν ο τέως πρόεδρος και η κυβέρνηση στηλίτευαν και κατάγγελλαν στο λαό τη ληστεία των τραπεζών, η οποία στοίχησε στην οικονομία δεκαεννιά δισεκατομμύρια ευρώ, υπερασπίζονταν τους τραπεζίτες και τον τότε Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, κατηγορώντας μας για ιδεολογικές αγκυλώσεις. Είναι κ κύριος Παπαδόπουλος που έκανε πλάτες στον Συναγερμό να προχωρήσεις στις ιδιωτικοποιήσεις – ξεπούλημα των ημικρατικών οργανισμών, το οποίο ο πατέρας του Τάσσος Παπαδόπουλος σε συνεργασία με το ΑΚΕΛ, απέτρεψε κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Κληρίδη.
Συνεπικουρούμενοι από την πλειοψηφία των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας έπειθαν το λαό ότι έχουμε τους καλύτερους τραπεζίτες και βέβαια τον καλύτερο επόπτη – Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, του οποίου τη μη ανανέωση της θητείας - μη εξαιρουμένου και του κυρίου Ομήρου - χαρακτήριζαν ως καταστροφή, ότι οι τράπεζες μας είναι πανίσχυρες με κεφαλαιουχική επάρκεια. Δεν έφταναν αυτά, η κυβέρνηση Αναστασιάδη χάρισε ουσιαστικά τα παραρτήματα των κυπριακών τραπεζών στην Τράπεζα Πειραιώς, προκαλώντας ζημιά άλλων 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Η απάντηση μας σ’ αυτούς που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα, είτε είναι νεοφανείς κομματικοί οργανισμοί, είτε είναι δήθεν ανεξάρτητοι που λοιδορούν τα κόμματα, όπως είναι ο Συνδυασμός του κυρίου Πλατή «Μήνυμα Ελπίδας», ότι τα δικαιώματα των εργαζομένων που κουρεύονται από τους νεοφιλελεύθερους της Ευρώπης και της Κύπρου, έχουν κερδηθεί με αγώνες οργανωμένους από το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα της ΠΕΟ και τις άλλες οργανώσεις του Λαϊκού Κινήματος, με επικεφαλής το Κόμμα της εργατικής τάξης, το ΑΚΕΛ.
Τα δικαιώματα αυτά οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι εργάτες, οι αγρότες, οι μεσαίοι, η νεολαία, θα τα υπερασπιστούν και θα τα επανακτήσουν με ανασύνταξη δυνάμεων και με οργανωμένους αγώνες και πάλι με επικεφαλής το Λαϊκό Κίνημα και το Κόμμα της Εργατικής Τάξης. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό από τους απλούς ανθρώπους για να προστρέξουν στην κάλπη την Κυριακή 25 Μαΐου για να ψηφίσουν τη μόνη ελπίδα που θα μας οδηγήσει στην υπεράσπιση και στην επανάκτηση των δικαιωμάτων μας, το ΑΚΕΛ – Αριστερά – Νέες Δυνάμεις.
Ψήφος στο ΑΚΕΛ – Αριστερά – Νέες Δυνάμεις είναι ταυτόχρονα και καταψήφιση των πολιτικών της λιτότητας, της φτωχοποίησης και της μιζέριας, δηλαδή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που επικρατούν στην Ευρώπη και στην Κύπρο. Οι Δικωμίτες και οι Δικωμίτισσες, είμαι σίγουρος πως θα τιμήσουν την ένδοξη ιστορία του Λαϊκού Κινήματος του χωριού μας και θα δώσουν τα ίδια ψηλά ποσοστά στο ΑΚΕΛ – Αριστερά – Νέες Δυνάμεις, όπως κάνουν συνήθως.
