ΣΥΝΟΨΗ
ΟΜΙΛΙΑΣ Γ.ΛΙΛΛΗΚΑ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ «Η ΚΥΠΡΟΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ» ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΒΟΥΛΗ
ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Εισήγηση για μια κοινή σύσκεψη των Ελλαδικών και Κυπριακών κομμάτων, με
στόχο τη διαμόρφωση μιας κοινής στρατηγικής. Αντιτασσόμαστε στην
ιδεολογικοποίηση των σχέσεων Κύπρου-Ελλάδας.
Είναι
πλέον ξεκάθαρο πως η ΔΔΟ για να εφαρμοστεί προϋποθέτει είτε τον περιορισμό του
δικαιώματος της ελεύθερης εγκατάστασης και ιδιοκτησίας είτε την αποστέρηση των
δημοκρατικών ελευθεριών.
Θεωρείται ρεαλισμός να διαπραγματευόμαστε μια άδικη, κακή και
καταστροφική λύση γιατί τάχατες η Τουρκία δεν αποδέχεται τίποτε
άλλο.
Από το ενιαίο κράτος περάσαμε
στη Δικοινοτική Διπεριφερειακή Ομοσπονδία η οποία πολύ σύντομα μεταφράστηκε, με
έμπνευση των Βρετανών, σε Διζωνική. Έτσι φτάσαμε στο καταστροφικό Σχέδιο Ανάν το
οποίο μας απέδειξε πως η ΔΔΟ δεν είναι τίποτε άλλο από ένα σύστημα που
προϋποθέτει την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας για να μετατρέψει την Κύπρο
σε Τουρκικό προτεκτοράτο.
Έκτοτε αντί να γίνει σεβαστή
η απόφαση του κυριάρχου λαού, νεκραναστήθηκε το Σχέδιο Ανάν. Αρχικά με το Κοινό
Ανακοινωθέν Χριστόφια-Ταλάτ το οποίο υιοθέτησε τη φιλοσοφία και την ορολογία
Ανάν για νέο συναιτεριστικό κράτος το οποίο θα δημιουργήσουν τα δύο συνιστώντα
κράτη. Διατύπωση που υιοθετήθηκε και στο Κοινό Ανακοινωθέν Αναστασιάδη-Έρογλου,
το οποίο έχει πλήρως αλλοιώσει τον χαρακτήρα και τη βάση λύσης του Κυπριακού.
Κορυφαίας σημασίας ζητήματα όπως η διαφύλαξη ή η κατάλυση της Κυπριακής
Δημοκρατίας αντιμετωπίστηκαν ή ρυθμίστηκαν με τη λογική της εποικοδομητικής
ασάφειας.
Είναι πλέον ξεκάθαρο πως η
ΔΔΟ για να εφαρμοστεί προϋποθέτει είτε τον περιορισμό του δικαιώματος της
ελεύθερης εγκατάστασης και ιδιοκτησίας είτε την αποστέρηση των δημοκρατικών
ελευθεριών.
Καταλήξαμε αντί να
διαπραγματευόμαστε την ανατροπή της κατοχής και της διχοτόμησης να
διαπραγματευόμαστε την κατάλυση του Κράτους μας και τον ακρωτηριασμό των
δικαιωμάτων και ελευθεριών μας. Κι όλα αυτά έχουν ενδυθεί με
τον μανδύα του ρεαλισμού και της επανένωσης. Θεωρείται ρεαλισμός να
διαπραγματευόμαστε μια άδικη, κακή και καταστροφική λύση γιατί τάχατες η Τουρκία
δεν αποδέχεται τίποτε άλλο.
Μα αν στοχεύουμε να πετύχουμε
αυτό που η Τουρκία θέλει ή αποδέχεται τότε αυτός δεν είναι αγώνας αλλά απόπειρα
εθνικής αυτοχειρίας. Αγώνας είναι μέσα από μια διεκδικητική στρατηγική να
καταστήσουμε τη συνέχιση της κατοχής ασύμφορη για την Τουρκία. Μόνο έτσι θα
καμφθεί η Τουρκική αδιαλλαξία και θα ανοίξει ο δρόμος για μια πραγματικά δίκαιη
λύση του Κυπριακού. Δεν πρόκειται η Τουρκία να πεισθεί με επιχειρήματα, όπως
κάποιοι αφελώς πιστεύουν, να εγκαταλείψει τους επεκτατικούς της στόχους έναντι
της Κύπρου, απλούστατα γιατί το Κυπριακό είναι γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό
ζήτημα κι όχι πρόβλημα παρεξήγησης. Όπως δε έχουν διαμορφωθεί τα δεδομένα στην
περιοχή μας, είναι εμφανές ότι ο γεωπολιτικός χάρτης της Μέσης Ανατολής
επανασχεδιάζεται.
Τέλος, θέλω να επισημάνω ένα
σοβαρό κίνδυνο που διαβλέπω σ’ ένα ενδεχόμενο ναυάγιο των συνομιλιών. Η αβάσιμη
και πλασματική ευφορία και οι ψηλές προσδοκίες που ο κ. Άιντα, αρχικά και με τη
δική μας συνδρομή, δημιούργησε για λύση σε σύντομο χρόνο, δεν είναι αθώα. Είναι
επανάληψη του σεναρίου που βιώσαμε το 2003-2004. Ένα νέο αδιέξοδο θα επιφέρει
απογοήτευση τόσο στο εσωτερικό όσο και στη διεθνή κοινότητα, κι επειδή από τώρα
αξιωματούχοι ξένων Κυβερνήσεων, η Γενική Γραμματεία των Η.Ε. και άλλοι, μιλούν
για βούληση της Τουρκίας, για σύντομη λύση, η ευθύνη θα επιρριφθεί στις δύο
κοινότητες. Μπορεί να επιχειρηθεί να καταταγεί το Κυπριακό στα μη επιλύσιμα
προβλήματα ή να αναζητηθεί άλλη μορφή λύσης τύπου Κοσόβου. Σ’ αυτή την
περίπτωση, η αναβάθμιση που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια του ψευδοκράτους, με τη
δική μας δυστυχώς ανοχή, θα αποτελέσει το υπόβαθρο για μια τέτοια
εξέλιξη.
Όλα αυτά ήταν προβλεπτά και
θα μπορούσαν να αποτραπούν αν υπήρχε στρατηγική και διορατικότητα.
Κλείνοντας, θέλω να επαναλάβω
την εισήγηση μας, για μια κοινή σύσκεψη των Ελλαδικών και Κυπριακών κομμάτων, με
στόχο τη διαμόρφωση μιας κοινής στρατηγικής. Η μοίρα του Ελληνισμού είναι κοινή
και αλληλένδετη. Όποια λύση δοθεί στο Κυπριακό θα επιχειρηθεί να επιβληθεί και
στην Θράκη. Ότι έκανε τόσα χρόνια η Τουρκία στο Αιγαίο τώρα το επιχειρεί στην
Κύπρο.
Είναι γι’ αυτό το λόγο που
αντιτασσόμαστε στην ιδεολογικοποίηση των σχέσεων Κύπρου-Ελλάδας. Οι σχέσεις μας
είναι εθνικές και έτσι πρέπει να παραμείνουν.
